Meine maakt foto op de camping s morgens vroeg

Ontbijtje met Meine

Weekend Warrior

Afgelopen vrijdag avond net thuis om te eten, zegt Nanette; Waarom ga je niet even wat baantjes trekken in het Goffertbad. Ik heb aan een half woord genoeg. En om 18.30 uur lig ik in het zwembad. Het is lang geleden dat ik echt baantjes gezwommen heb en na een stuk of 4 weet ik ook weer waarom. Ik ben hier niet goed in. Iedere keer valt het me toch weer tegen om met een redelijk tempo naar de overkant heen en terug te komen.
Ik hou het toch nog een tijdje vol omdat ik weet dat het zwembad al om 19.00 uur dicht gaat denk ik dat de pijn nooit lang kan duren. Uiteindelijk kom ik tot 12 wat ik niet gek vind voor een eerste keer weer. Mijn oor zit meteen weer dicht zoals altijd en ik begin al weer te vloeken.

De volgende morgen heb ik echt spijt want ik heb gewoon spierpijn van die paar baantjes van gisteren. Niet te geloeven, ik word echt een dagje ouder.
Om de pijn een beetje te verzachten ga ik vanmiddag maar naar Wijchen lopen omdat ik de auto moet ophalen om straks Niek op te halen van een kinderfeestje. Lastige constructie maar Niek is nog niet helemaal de oude dus hij blijft niet het hele feestje bij Hennes. 's Middags gaan we ook naar Oma die jarig is, vandaar. Het lopen gaat wel lekker. Ik besluit de langere route te nemen over Dukenburg met de brug en de extra kilometer. Moet toch wat afstand op de voetzolen krijgen. Het weer is perfect. De zon van de afgelopen dagen is weer wat minder en er staat een lichte bries. Ik heb mijn walkman op en luister naar een willekeurige selectie van liedjes op mijn telefoon. Ja, zo gaan die dingen tegenwoordig.

Voor de zaterdag is dat wel weer genoeg beweging. Ik ben erg blij dat ik weer zo lekker bezig ben en dat mijn knie het goed blijft doen. Morgen heb ik nog een spinning klasje staan om 9 uur in de ochtend dus ook de zondag gaat niet verloren.

Regelmaat

Het begint er weer een beetje in te komen; regelmaat. Dit weekend op vrijdag en zondag 10 km gelopen. De eerste keer heen naar Wijchen (mijn ouders wonen daar)

Het liep totaal niet, geen tempo, geen flow, weinig energie. Voelde niet goed. Moest echt mijn best doen om het binnen een uur te doen. Het is bijna tien kilometer, dus dat leek nergens op.
Toch volhouden en uiteindelijk wel binnen het uur daar. Het is nog steeds wennen dat het oude nivo er nog niet is.

Doorzetten is het enige dat mogelijk is. Mijn knie nblijft zich goed gedragen, ook wanneer ik zulke lange stukken asfalt meeneem in het parcours. Dus eigenlijk is er niets te klagen.

Zaterdag toch maar weer een uurtje spinnen ertegenaan knallen. Om 9 uur in een klasje op zaterdagmorgen heeft toch iets onwezenlijks meot ik blijven bekennen, maar het is toch te leuk om te laten schieten.
En dus gaan we ervoor. De nummers die allemaal voorbij komen kan ik niet reproduceren maar ik weet wel dat ik het hardste fiets van allemaal. Het gaat echt heerlijk en na een uur stap ik dampend van de spinning bike af. Ik waggel naar de kleedkamer en eigenlijk voordat ik weer op mijn fiets zit om naar huis te gaan ben ik van volledig kapot naar volledig hersteld. Wonderlijk...

Dan zondag, Moederdag, en de auto moet nog terug. Dus huppekee naar Wijchen om de auto terug te brengen en zelf maar weer terug te lopen. Ach ja, het leven is hard, haha.
Het lachen vergaat me wel een beetje wanneer ik vertrek. Ik heb wind tegen en aangezien ik in een bijna rechte lijn naar Nijmegen moet betkent dat dus tien kilometer kopwerk doen. Ik denk aan het uur van vrijdag en besluit dat hoedan ook ik dat moet evenaren. Met wind tegen heb ik weleens gelezen heb je al snel zo'n 10 % effectiviteits verlies, dus een tijd onder het uur vind ik wel acceptabel.

Het begint lekker en ik ben goed onderweg, alhoewel ik van de snelheid eigenlijk niet echt goed weet heb. Ik besluit er gewoon voor te gaan en op ongeveer 3/4 gooi ik de handrem los en doe er nog een versnellinkje bij. Ik 'finish' met twee viaducten en wind tegen in 56' en een beetje. In plaats van 10 % verlies boek ik bijna hetzelfde aan winst. Hoe raar kan het lopen.

Het stemt me bijzonder hoopvol om binnenkort maar weer eens een wedstrijdje uit te gaan kiezen en te kijken hoe ik er werkelijk voorsta. Ik krijg er steeds meer zin in en voel dat ik helemaal op de weg terug ben.

Gisteren in de bossen....

gelopen met Emil. Het was een heerlijke dag en we hadden afgesproken in de bossen te gaan lopen omdat een tijdje geleden Emil iets voelde 'knakken'op de wreef van zijn voet.

We zouden dus rustig aan beginnen. We hebben een schema voor de 10 km in juni opgestart. Zo kunnen we allebei weer een beetje gaan opbouwen en verder uitwerken.

In het bos komen we een route tegen die we nemen. Het schema vraagt om 30 minuten. Al snel check ik even de snelheid die we lopen. We zitten op 12 km per uur, hetgeen iets te hard is.

We proberen iets van tempo terug te nemen maar dat is altijd moeilijk omdat je nu eenmaal lekker loopt wat op dat moment lekker loopt.

Het tweede rondje gaat al wat beter qua tempo bewaren maar we lopen nog steeds ruim boven de tien km gemiddeld. Dat beloofd wat om bij te stellen aan het schema. We meoten maar eens kijken of het niet wat eerder kan en met een iets hogere snelheid.

W

Afgelopen zaterdag ging ik met Roger naar de film, zie mijn eerdere blog over Howard betrapt. Na de film namelijk een lekkere snack eten, dat mag voor mannen rond de 40.

Hoe anders kan het lopen. Net thuisgekomen staat er een enorme surprise party op me te wachten. Howard en Nanette compleet in complot.
Naiviteit heb ik vanaf nu volledig van me afgeschud want wat ben ik erin getuind. Met veel plezier heb ik de hele avond beleeft.

Lekker wandelen met Niek in de bossen.

We waren maandag in 's Gravenmoer waar 's middags de sneeuw met bakken uit de hemel viel. Niek en ik gingen lekker naar buiten om even door het bos achter bij opa en oma te wandelen. Het was een mooi gezicht zo met de sneeuw op de takken.

Bruce Springsteen

In juni komt hij weer naar Nederland en ik heb kaartjes. Ook hiervoor geldt dat ik hem 20 jaar geleden gezien heb in de Kuip met de Born in the USA tour. Wat wist ik van Bruce, ik was zestien en had de River wel eens gehoord. Ik kende voornamelijk de clip van Dancing in the dark, maar had van Rosalita nog nooit de tempoversnelling meegepikt.

Nu heb ik het idee dat het wel eens de laatste keer kan zijn dat ik hem zie en dat ik er dus bij moet zijn in Amsterdam in de Arena, waar iedereen van zegt dat het zo'n slechte akoustiek heeft. Ik geloof het meteen, maar ik vond toch dat ik het risico moest nemen. Ook het risico dat de beelden die ik heb van zijn concert in de Kuip die op mijn netvlies staan gebrand van een nieuwe minder indrukwekkende versie ga voorzien.

Ik ga met een oude studievriend die me overtuigde door te zeggen dat het wel Bruce is die we gaan zien, op het veld. Dat was voor mij eigenlijk ook reden genoeg moet ik toegeven.
Vanavond naar een opname gekeken van zijn Seeger Band sessions. Erg mooi en dat smaakt ongetwijfeld naar meer.

Misschien dat er in de loop van de tijd wat meer bekend wordt van de concertreeks zodat we een wat betere inschatting kunnen maken van hetgeen we kunnen verwachten. Mocht het nodig zijn kunnen we de verwachtingen bijstellen, maar ik denk dat het niet nodig zal zijn.

Howard betrapt

Terug naar herstel

In mei 2007 kreeg ik een infectie in mijn linkerknie. Na twee operaties en een dikke drie maanden revalidatie ben ik weer langzaam begonnen met fysiotherapie.



Ik werk in een orthopedische kliniek dus ik zit dicht bij het vuur voor het beste advies. Maanden ben ik bezig geweest mijn linkerknie op dezelfde sterkte te krijgen als mijn rechter.

Ik mocht na een week of tien weer beginnen met belasten en gebruikte daarvoor spinning lessen op het Sportcentrum van de Universiteit in Nijmegen.

Inmiddels is spinnen een goede tweede wat mij betreft qua sportinspanning, maar hardlopen blijft toch mijn eerste en grote sport passie. Vandaar dat ik ook nog steeds bezig ben daar weer verder aan te werken.
Langzaamaan begin ik weer iets van een schema op te pakken maar ik moet toegeven dat dat toch moeilijk blijft.
We zullen zien hoe het verder loopt....

Zaterdag ochtend naar de molen om meel te halen

Samen met Meine naar de molen lopen is altijd een leuke belevenis. Hij wil graag de 'grote trap' omhoog naar de Witte Molen uit 1760. Hier wordt nog gewoon iedere dag biologisch graan gemalen tot allerlei soorten meel.

Onze favourieten zijn ; Negengranenmix, Waldkorn licht en Pain du Moulin. 's Avonds in de broodmachine, timer aan en 's morgens een heerlijk vers brood. Zelfs ik krijg dat voor elkaar.

Vorige week zaterdag heeft Niek zijn C diploma gehaald. Dit is zijn laatste zwemles op vrijdagavond. Ik ben met Niek begonne met zwemmen toen hij ongeveer 3 maanden was met babyzwemmen. Hij is nu ruim 7 en al die tijd hebben we met veel plezier in Bad West gezwommen. Het examen dat hij moest doen voor C vond ik behoorlijk pittig uitzien. Vooral het gekleed zwemmen is een flinke inspanning. Ik was supertrots op hem toen hij uiteindelijk uit het water klom.

Vandaag wilde hij nog een keer meezwemmen, om afscheid te nemen, maar vooral ook geloof ik omdat Ilse jarig is geweest en zou trakteren.

Hij mag nog een paar proeflessen volgen en ik zou het leuk vinden wanneer hij nog een keer naar het wedstrijdzwemmen zou gaan omdat ik denk dat hij best goed is in de borstcrawl, maar dat is misschien ook alleen maar projectie ;-)

Zelf wil Niek graag gaan hockeyen. We zullen zien waar de volgende blogs over zullen gaan.

Queen terug met album en tour??

Gisteren las ik het volgende bericht op VK Online.
Gezien mijn jarenlange fanschap van deze mammoet van de symfonische rock moet ik me daar toch een mening over vormen.
Vorig jaar was ik bij het concert dat Queen en Paul Rodgers gaf in het Gelredome. Mijn laatste herinnering aan de band was de Live Magic tour in Leiden ergens midden jaren 80.
Dat maakte toen zo'n verpletterende indruk dat ik met scepsis naar Arnhem vertrok. Twintig jaar later en een legendarische frontman minder. Wat zou dat moeten worden?

De avond was zeer aangenaam daar in Arnhem. De zaal enthousiast en de verhalen die ik om mij heen hoorde, betrof het allemaal fans van het eerste uur die deze wederopstanding toch niet konden laten gaan.
Men was over het algemeen positief over de mix van nummers en het zingen van Paul.
Maar nu een nieuw album en een nieuwe tour? Ik weet het niet. Sommige dingen kun je maar beter laten zoals het was.

Maar wie weet ben ik straks toch weer nieuwsgierig hoe men het gaat doen en hoor ik hier en daar stukken van het nieuwe album die smaken naar meer. Ik ben benieuwd hoe het verder verloopt.

Joe Bonamassa

Afgelopen maart naar deze blues legende geweest. Eerder ook al in Paradiso bezocht. Hij verenigd verschillende stijlen die je tijdens zijn concert voorbij hoort komen.
Hij lijkt op Stevie Ray Vaughan, Jimi Hendrix, Joe Satriani en soms hoor je zelfs een beetje Gary Moore langs komen.
Kortom een enorm virtuoos gitarist die ook net zomakkelijk een accoustische set eruit knalt. Het was beide keren echt overweldigend.
Een echte aanrader om wat meer van te weten te komen.
Via YouTube en Joe Bonamassa kom je zo een tiental filmpjes tegen met live optredens, maar ook uitleg over het spelen van bepaalde riffs. Zeg maar voor de echte gitaarfans. Hier alvast een link van een optreden bij Barend en Van Dorp een tijd geleden. Dit was het openingsnummer van beiden concerten die ik bezocht.

Inmiddels heb ik zo'n beetje alle links naar andere Websites toegevoegd die ik maar uit mijn herinnering kon halen.

Nogmaals iedereen in mijn adresboek voorzien van een uitnodiging naar Plaxo. Voor vele nog onbekend maar wel een aardige manier om contacten up to date te houden.


Dit weekend is het Pasen en ik vier mijn 40e verjaardag aanstaande maandag. Ik heb net iedereen via de mail uitgenodigd om volgende week zaterdag in St. Anneke een biertje te komen drinken.
Het wordt een drukke week met eten op maandag voor mijn verjaardag. Woensdag eten met een oud collega en dan zaterdag een biertje in de kroeg. Het lijkt net of ik pas 20 ben.

Anyway.

Okee, wat ik probeer te doen nu is al mijn Internet aanwezigheden (Plaxo, linkedIn, etc) te verenigen op een pagina; blogger. Lijkt mij voor vrienden en bekenden wel zo handig om alles op een plek in de gaten te kunnen houden.

De link naar LinkedIn heb ik nog niet voor elkaar. Ik zit me te bedenken waar ik allemaal in de loop van de jaren mijn electronische footprint heb achtergelaten. Vroeger had je zoiets als BigFoot waar al je email adressen bij elkaar kwamen. We hebben het hier over de begin jaren '90 toen het hebben van meerdere emailadressen nog helemaal hip was.
Nu moet je op zijn minst op meerdere Social Networking sites een pagina hebben anders ben je echt een digitale nobody.
Maar goed, Hyves, Digg, delicious, flickr, picasa, iGoogle, WAYN, FaceBook, LiveSpaces, MSN, etc etc. Het is niet bij te houden, dus je zult keuzes moeten maken en moeten convergeren, consolideren en meer van dat.

Ik ga dus maar eens verder speuren in Internet land om het u als lezer allemaal wat makkelijker te maken. En dan heb ik nog niet eens mijn hobbies aan dit blog toe kunnen voegen.

Een eerste filmpje van af mobiel geplaatst terwijl ik met Meine een spelletje 4 op een Rij aan het spelen ben. Hij wil alleen maar zijn eigen foto's bekijken ondertussen. Daarom vraagt hij steeds om te kijken.

Inmiddels weet hij dus precies wat dat vierkante apparaatje in mijn handen voor leuke plaatjes maken kan. Het spelletje overigens heeft hij wel verloren. Je hoeft ook niet meteen alles weg te geven.

Fantastisch, ik kan dus met een klik foto's van mijn mobiel naar mijn blog sturen.
Ik voel toch een soort van generatiekloof wanneer ik mijn eigen verbazing hierover bemerk. Dit belooft wat. Ik ga meteen even kijken of dat met filmpjes hetzelfde werkt. Wie weet.
Nu nog even iedereen op de hoogte stellen van mijn nieuwe speeltje en het feest kan beginnen.

Leuk....

Even een test blogger met een leuke foto van Meine.

Ik kwam weer eens deze allereerste blog van me tegen. Een erg lang leven is het niet beschoren geweest blijkbaar. Een paar middernachtelijke loggings die een onwerkelijke oorsprong ergens gevonden hebben.

Nu inmiddels 4 jaar later is het Web wel veranderd. Mensen kijken er op een andere manier naar en het wordt ook veel intensiever gebruikt lijkt het wel. In Nederland sites als Hyves en Marktplaats die zo'n enorme vlucht hebben genomen.

Inmiddels ben ik ook voorzien van allerlei nieuwe gadgets die mobiel bloggen mogelijk maken. Dat is natuurlijk wel intressant om te zien hoe dat gaat werken.

Ik ga deze post verder verwerken en kijken hoe ik mijn andere Web activiteiten toch op een plaats zou kunnen concentreren. Moet toch mogelijk zijn zou je denken.

We gaan het meemaken.