« Current Twitter Demo Script | Main | How to Get Found »
November 02, 2009
How I tweet
By popular demand (and some complaints), I’ve done a FAQ with myself about how I tweet
. Hope this helps you use Twitter for your business too. I explain how I use ghostwriters and why I repeat my tweets among other “unusual” practices.
November 02, 2009 | Permalink
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://www.typepad.com/services/trackback/6a00d8341c527353ef0120a6a07cff970cListed below are links to weblogs that reference How I tweet:
FromToThis PageFollowEcho 52 Items
Brian Citizen
How to Change the Wo How I tweet: By popular demand (and some complaints), I’ve done a FAQ .. http://blog.guykawasaki.com/2009....
How I tweet: By popular demand (and some complaints), I’ve done a FAQ with myself about how I tweet. Hope this help... http://blog.guykawasaki.com/2009...
How I tweet: By popular demand (and some complaints), I’ve done a FAQ with myself about how I tweet. Hope this help... http://blog.guykawasaki.com/2009...
maandag, november 09, 2009
How to Change the World: How I tweet
zondag, november 08, 2009
zaterdag, november 07, 2009
vrijdag, november 06, 2009
dinsdag, november 03, 2009
zaterdag, oktober 31, 2009
dinsdag, oktober 27, 2009
zondag, oktober 18, 2009
zaterdag, oktober 17, 2009
woensdag, oktober 14, 2009
In Twitterville, the details of your life do matter
By Anna Shcherbakova
CNN
(CNN) -- Shel Israel is not the kind of person you'd expect to find on Twitter all day. He's 65.
Shel Israel, author of a new book on Twitter. He says the micro-blogging service changed his life.
But Israel has been using the micro-blogging service longer than most. In fact, he gave up his lifelong habit of reading the newspaper every day about four years ago and turned exclusively to social media.
He now knows how to use Twitter, how not to use it, and how to benefit from it, and he says Twitter has changed his life.
The social-media journalist and public speaker is the author of a new book, "Twitterville: How Businesses Can Thrive in the New Global Neighborhoods." The book shows how Twitter flattens geographical boundaries and helps people connect with others around the world who share their interests.
To Israel, it's the mundane details of one's life, shared through tweets and status updates, that matter. He believes that tweeting about what you had for lunch can actually help build a meaningful personal or business relationship.
Israel also says that who you follow on Twitter is much more important than the number of people who follow you. That's because the people you follow become "your newspaper -- the way you get the information that you see, that you digest, and that you use."
Here is an edited version of the conversation.
CNN: Your timing in writing this book seems perfect -- Twitter just blew up. Did you see this boom coming?
Israel: Yeah I did, but not with this great prescience. I just thought it was going to get bigger and bigger, and I thought there was a value to Twitter that no other social media tool had.
See part of our chat with Israel here »
What are those values you mentioned that only Twitter has?
There are two values and they're closely intertwined. The first is that Twitter lets people behave online more closely to how we behave in real life than anything that ever preceded it in history. It's kind of past now, but there was this whole wave of admonition of nobody cares what you had for lunch, and to be honest that's absolutely false.
If I said that I was in a restaurant in Atlanta, [Georgia,] you'd say, "Oh, where did you go? You didn't by chance try the..." and we have a conversation that way. We care about the details of life. When you bring this into business, I don't think many members of your audience ever bought or sold anything from a conversation that starts with, "Are you going to buy something?" It begins with small talk.
And that brings us to the second point. The brevity creates an interaction that no other media tool allows. Until now most social media is I write or create something, and you read it and comment back. In Twitter, it's so brief that no one is the lead conversationalist, really. And it isn't about what you post in 140 characters, it's about the number of spoonfuls of content that you feed people who are interested in eating it.
Why are you so fascinated by Twitter? Most people your age don't use social media at all.
I was born too soon? (Laughs) I don't know what it is about me, but it's what drew me to Silicon Valley in the first place -- I just get turned on by new ideas and new trends. I am extremely curious by nature. I like meeting people who think and act differently than I do. And that I think keeps me young, along with the fact that I spend much of my time with people younger than me. And they seem to value the fact that this older guy has some wisdom, but they don't understand how much I'm learning from them.
You tell a lot of specific Twitter anecdotes in your book. Do you have a favorite character?
I have a few real favorites. [One is] Janis Krums, who was the 23-year-old guy taking a ferry to New Jersey when a funny thing happened -- the US Airways flight 1549 landed [on the Hudson River] a couple of football fields away from him. He whips out an iPhone, uses a 30-day-old product called Twit Pic, and takes a picture.
Twenty-seven minutes later he's on national TV, the photo he took is the backdrop, and his voice is being heard nationally through the iPhone that he used. I asked him how his life had changed by becoming the most famous citizen journalist of at least 2009. And his answer to me was, "You know, I didn't plan to be a citizen journalist, I just wanted to go to New Jersey." And that might have been my single favorite answer to any question.
You also describe why certain strategies work for particular organizations in your book. Are there Twitter marketing strategies that wouldn't work for some companies?
Yeah, I talk a lot about changing of eras. We're going [away] from the broadcast era -- that's when content is sandwiched by messages to pay for the experience, and those messages are in the form of advertising or PR or other marketing tactics. And most people don't like them anymore, and we use our Tivo and our spam filters to avoid as many of these messages as possible.
In social media, if companies come up and try to treat [Twitter] as just an extension of their marketing solutions, they will fail. What they need to do in social media is join the conversation rather than start the conversation, and not make it about themselves. They need to tell what they're doing rather than sell what they're doing. And that's a fundamental change. We're going into a conversational era, which is bi-directional.
What would you say to employers who don't let their employees use social media like Twitter and Facebook during work hours?
Whenever something new comes into the marketplace, there are companies that are really in love with the way it's always been done. When you start banning things, you're showing a natural distrust of your employees, which is, even in tough times, not an intelligent way to treat your employees. And the second thing is they're banishing the state-of-the-art communications tool.
What's the future of Twitter, in your opinion?
A year from now, Twitter will be more of an everyday experience -- the need to meet up, to talk will move on to something that we don't know about yet. My vision for Twitter is that employees of your age coming into the workplace will be shown a desk, a computer ...[and set up their social media accounts] and then be told to go to work and use [Twitter] how they see fit to get the job done.
All About Twitter Inc.
via edition.cnn.com
maandag, oktober 12, 2009
zondag, oktober 11, 2009
Meine houdt van dansen op chipz
Sinds Meine gisteren Chipz heeft gezien is hij alleen nog maar aan het dansen. Liedje duurt 3 minuten
vrijdag, oktober 09, 2009
donderdag, oktober 01, 2009
zaterdag, september 26, 2009
woensdag, september 02, 2009
zaterdag, juni 20, 2009
woensdag, juni 17, 2009
vrijdag, februari 20, 2009
maandag, oktober 27, 2008
HIM Quick Reference Card
Human Interaction Management (HIM) – Quick Reference Card
Het is dus eigenlijk nog makkelijker door gewoon te kiezen voor deze pagina bloggen ;-)
Learning by doing zullen we maar zeggen...
Het is dus eigenlijk nog makkelijker door gewoon te kiezen voor deze pagina bloggen ;-)
Learning by doing zullen we maar zeggen...
BPM en de zorg
Sinds een paar dagen ben ik bezig om een nieuw fenomeen in de vingers te krijgen, een nieuw concept te leren begrijpen. Dat valt nog niet mee.
Human Interaction Management wordt sinds 2005 beschreven in een boek van Keith Harrison-Brooninski.
Sinds BPM al een hele tijd mijn aandachtsgebied is, vond ik het opmerkelijk dat ik er eerder nog niets van gehoord had.
Ik ben nu aan het kijken of een met een aantal andere een systeem kan opzetten om het te testen en te zien hoe het daadwerkelijk werkt
Daarnaast blog ik dit nu rechtstreeks vanuit Mozilla ScribeFire om te zien hoe dat werkt
Een heleboel nieuwe uitdagingen dus...
Human Interaction Management wordt sinds 2005 beschreven in een boek van Keith Harrison-Brooninski.
Sinds BPM al een hele tijd mijn aandachtsgebied is, vond ik het opmerkelijk dat ik er eerder nog niets van gehoord had.
Ik ben nu aan het kijken of een met een aantal andere een systeem kan opzetten om het te testen en te zien hoe het daadwerkelijk werkt
Daarnaast blog ik dit nu rechtstreeks vanuit Mozilla ScribeFire om te zien hoe dat werkt
Een heleboel nieuwe uitdagingen dus...
zondag, oktober 12, 2008
Niek in de bocht...
Gisteren in de Postelse abdij. Niek wil graag motoren tekenen en vraagt of hij een foto mag maken. Kijk wat er dan gebeurt...
woensdag, oktober 08, 2008
Een waarschuwing
Een teken aan de wand
Miste het goede voordat ik realiseerde
Dat ik keek naar een uiteenspattende bubbel
Op zoek naar excuses
Kom binnen
Ik moet je vertellen hoe ik me voel
Ik moet je vertellen
Dat ik keek naar waarschuwing
Een teken aan de wand
Terwijl de waarheid is
dat ik je mis
De waarheid is
dat ik je zo mis
Een waarschuwing
Je kwam terug
En liet me schrikken
Zodat ik me realiseerde
Dat je een eiland was
Dat ik passeerde
Een eiland om te ontdekken
Kom binnen
Waar moet ik beginnen
Te vertellen hoe ik me voel
Te vertellen wat ik
Het teken aan de wand
Maar de waarheid is
Dat ik je mis
Ja de waarheid is
Ik mis je zo
Ik mag je niet laten gaan
Ik kan je niet laten gaan
Dus kruip ik terug in je armen
Terug in je armen
Omarm me
Omarm me
zondag, oktober 05, 2008
Staddijkloop 5 oct
Op dezelfde dag als de Brussels Marathon loop ik samen met Emil in Nijmegen de Staddijkloop. Een hele leuke kleine loop door het Staddijk park in Nijmegen. Emil en ik zijn samen naar de Zevenheuvelenloop aan het toewerken.
Vandaag was een extreem goede dag om te lopen, voor mij in ieder geval, lichte motregen betekent veel zuurstof in de lucht. De start is een beetje rommelig omdat 5 en 10 km tegelijk starten en het pad in het park niet echt veel breder is dan een metertje of drie. Emil en ik hebben het een beetje verkend van te voren met het inlopen tot km 1 en het is enorm modderig op de paden omdat ze bezig zijn de vijvers opnieuw te voorzien van houten afzettingen of zoiets.
Ik zeg nog tegen Emil om op te letten met het bochten nemen. Niks teveel gezegd als we eenmaal onderweg zijn. Ik kan al vrij snel mijn eigen tempo gaan lopen omdat het kort na de start al meteen uitelkaar waaiert. De eerste km kom ik door in 4 min. Dit gaat wel heel erg hard van start. Mijn hartslag loopt op naar 185 en dat lijkt prima vol te houden. Ik besluit iets terug te nemen, te kijken of mijn hartslag naar 180 kan en 4.15 per km. Mijn eerste doel onder de 48 min ( de tijd van de 10 km doorkomst in Tilburg Ten Miles) lijkt al meteen in zicht te komen. Ik denk aan onder de 45 min. Eerst maar eens zien hoe de volgende kilometers gaan. Het pad gaat na een kleine kilometer over in een pad van nauwelijks een halve meter breed. Het is erg glibberig en zaak je voeten en schoenen goed neer te zetten.
Km 2 en 3 gaan in 4.15 en 4.23. Het tempo zit erin. De hartslag blijft op hetzelfde nivo hangen en de ademhaling is 4 keer per 2 stappen. Alles in de making voor een prima tijd.
Kilometer vier en vijf zijn aan de achterkant van de route waar de wind recht op de kop staat. Ik kan bij de eerste doorkomst een beetje meeliften achter een medeloper. Erg prettig om een beetje uit de wind te kunnen lopen. Op weg naar de eerste 5 kilometer punt. Ik ben benieuwd naar de doorkomst tijd. 21.15 !!
Dat wordt onder de 45 minuten lopen. Zal niet makkelijk worden maar de tweede helft laat ik niet zoveel verval toe. Ik besluit mijn tempo te handhaven op 4.20-4.25 en te kijken hoever we kunnen komen.
De tweede ronde loop ik helemaal alleen tot aan km 7 zo'n beetje. Op dat moment hoor ik een loper zich optrekken aan mijn voorsprong. Mijn tactiek wordt hem langzaam dichterbij laten komen en dan meeliften tot aan de finish. Ik hoef niet van hem te winnen; ik loop alleen maar voor mijn eigen eindtijd.
Het duurt tot km 8 dat hij bij is en met hem op kop tegen de wind in kom ik de laatste twee kilometer prima door. Na km 9 wordt het toch wel erg lastig, ik laat mijn medeloper los en probeer zo goed en zo kwaad als het kan naar de finish te komen. Ik probeer nog enigszins te versnellen waar het kan, maar het vlammetje gaat langzaam uit. Kort na de finish is het echt klaar en kost het me minuten om bij te komen.
Wat een finish in 43.09. Ik ben meer dan tevreden. Gemikt op 48, 45 acceptabel maar 43 nog wat is natuurlijk boven alle verwachting.
Op naar 16 november, dit smaakt naar meer.
maandag, september 29, 2008
Run Bike Run
tegenwoordig ga ik vaak rennend naar de spinning klas en rennend ook weer terug. Al met al een anderhalf uur training waarbij ik bijna een uur in zone 3 verkeer. Met mijn nieuwe hartslagmeter zie ik in percentages wat ik loop. Aan hartslag, zone, verbranding van kcal etc. Leuk om te zien. Motiverend om er een extra schepje boven op te doen.
Gisteren in het park 8x 400 getraind met 1.48 minuut per 400 mtr. Da's mijn 10 km tempo als ik zondag probeer de 45 min weer eens te halen tijdens de Staddijkloop hier in de buurt. Ik ga samen met Emil alhoewel ik niet weet of hij ook een echt snelle tijd wil gaan neerzetten. Ik begreep dat hij gisteren het parkours van de 7Hloop nog een keer heeft gelopen. Ik ben benieuwd hoe dat is gegaan.
Ik zelf heb heerlijk getraind in ieder geval.
Ik las zojuist dat Haile de waanzinnige tijd van 2.03.59 heeft gelopen in Berlijn. Er zit geen maat op die man. Wat baal ik ervan dat ik die race niet gezien heb. In het bericht in de VK stond iets over de race in Peking die hij uiteindelijk niet gelopen heeft en blij toe zegt te zijn. Binnenkort gaat hij zich wel meten met andere snelle lopers. Maar hoe je het ook went of keert dit is een prestatie die je niet kunt plaatsen, ik heb er in ieder geval geen woorden voor.
Gisteren in het park 8x 400 getraind met 1.48 minuut per 400 mtr. Da's mijn 10 km tempo als ik zondag probeer de 45 min weer eens te halen tijdens de Staddijkloop hier in de buurt. Ik ga samen met Emil alhoewel ik niet weet of hij ook een echt snelle tijd wil gaan neerzetten. Ik begreep dat hij gisteren het parkours van de 7Hloop nog een keer heeft gelopen. Ik ben benieuwd hoe dat is gegaan.
Ik zelf heb heerlijk getraind in ieder geval.
Ik las zojuist dat Haile de waanzinnige tijd van 2.03.59 heeft gelopen in Berlijn. Er zit geen maat op die man. Wat baal ik ervan dat ik die race niet gezien heb. In het bericht in de VK stond iets over de race in Peking die hij uiteindelijk niet gelopen heeft en blij toe zegt te zijn. Binnenkort gaat hij zich wel meten met andere snelle lopers. Maar hoe je het ook went of keert dit is een prestatie die je niet kunt plaatsen, ik heb er in ieder geval geen woorden voor.
vrijdag, september 19, 2008
Boodschap voor oma
Vrijdag morgen en Evie en Meine zijn vrij. Lekker verkleden en liedjes zingen. Dag oma
zondag, september 14, 2008
Niek en Pepijn op de trampoline. Wie durft het meeste salto's te maken. Alhoewel er vermeld staat dat er maar een kind per trampoline is toegstaan, springen ze met zijn vijven over twee kussens heen en weer tussen elkaar door. Er gebeuren geen ongelukken.
Filmpje voor opa's en oma's wellicht te spannend....
Vandaag met de kids in Tivoli, het is een heerlijke dag met Fons en Marielle en Frank en Angelina. We zitten met zijn zessen meeste tijd ergens op een bankje in de zon terwijl de kids zich vermaken met treintjes, botsautootjes en de bootjes door het Smurfenland.
Daarnaast 'offert' zich een ouder op om even een rondje mee te rijden, zoals in dit geval ik met Meine in de trein die langsgaat bij de zingende boer met zijn kippen in de schuur.
Meine wil alles twee keer doen achter elkaar. Zelfs het Griezelbos met Niels. (Helaas geen video mogelijk i.v.m. duisternis ;-)
Daarnaast 'offert' zich een ouder op om even een rondje mee te rijden, zoals in dit geval ik met Meine in de trein die langsgaat bij de zingende boer met zijn kippen in de schuur.
Meine wil alles twee keer doen achter elkaar. Zelfs het Griezelbos met Niels. (Helaas geen video mogelijk i.v.m. duisternis ;-)
zaterdag, augustus 23, 2008
Andere prioriteiten
Gelukkig is het lopen niet zo moeilijk als met regelmaat iets in mijn blog schrijven.
De laatste dagen erg lekker aan het trainen geweest. Vanmorgen gespind (?). Nou ja in ieder geval heel hard op de fiets rondjes getrapt dat het een lieve lust was.
Erg lekker.
Morgen weer een lange duurloop op de agenda. Ik wil 14 km trainen in een laag tempo. Ik heb mezelf een nieuwe hartslagmeter kado gedaan omdat mijn oude Timex Ironman het na 7 jaar trouwe dienst helemaal opgegeven had.
Afgelopen week op de loopband woensdag een heerlijke interval training achter de rug. 8 x 400 meter in tempo 14 p/u. Dat voelde erg goed moet ik zeggen. De volgende dag wel wat kleine pijntjes hier en daar, maar dat mag ook wel van een 40-jarige lijkt me zo...
Morgen heb ik er zin in om te gaan lopen. Zal mij benieuwen hoe de marathon in Peking vannacht verloopt. Hij begint om 01.30 uur NL tijd, maar ik ga er toch niet voor wakker blijven denk ik zo. Morgen is er ook een gratis dance festival in het GoffertPark waar we even willen gaan kijken.
Hopelijk blijft een beetje lekker weer morgen. Vandaag tussendoor nog even lekker naar het zwembad geweest. Was tussen de bewolking door best fijn om hier en daar even de zonneschijn op de huid te voelen.
Morgen wil ik lekker lopen op hartslag en muziek. Ik ga rustig van start en hopelijk blijkt het een lekkere training.
Ik ga nu lekker slapen en morgen gezond weer op. Als het zo door loopt wordt het toch een beetje een nieuwe uitdaging in November.
De laatste dagen erg lekker aan het trainen geweest. Vanmorgen gespind (?). Nou ja in ieder geval heel hard op de fiets rondjes getrapt dat het een lieve lust was.
Erg lekker.
Morgen weer een lange duurloop op de agenda. Ik wil 14 km trainen in een laag tempo. Ik heb mezelf een nieuwe hartslagmeter kado gedaan omdat mijn oude Timex Ironman het na 7 jaar trouwe dienst helemaal opgegeven had.
Afgelopen week op de loopband woensdag een heerlijke interval training achter de rug. 8 x 400 meter in tempo 14 p/u. Dat voelde erg goed moet ik zeggen. De volgende dag wel wat kleine pijntjes hier en daar, maar dat mag ook wel van een 40-jarige lijkt me zo...
Morgen heb ik er zin in om te gaan lopen. Zal mij benieuwen hoe de marathon in Peking vannacht verloopt. Hij begint om 01.30 uur NL tijd, maar ik ga er toch niet voor wakker blijven denk ik zo. Morgen is er ook een gratis dance festival in het GoffertPark waar we even willen gaan kijken.
Hopelijk blijft een beetje lekker weer morgen. Vandaag tussendoor nog even lekker naar het zwembad geweest. Was tussen de bewolking door best fijn om hier en daar even de zonneschijn op de huid te voelen.
Morgen wil ik lekker lopen op hartslag en muziek. Ik ga rustig van start en hopelijk blijkt het een lekkere training.
Ik ga nu lekker slapen en morgen gezond weer op. Als het zo door loopt wordt het toch een beetje een nieuwe uitdaging in November.
vrijdag, augustus 08, 2008
vrijdag, juli 25, 2008
dinsdag, juli 08, 2008
maandag, mei 19, 2008
Weekend Warrior
Afgelopen vrijdag avond net thuis om te eten, zegt Nanette; Waarom ga je niet even wat baantjes trekken in het Goffertbad. Ik heb aan een half woord genoeg. En om 18.30 uur lig ik in het zwembad. Het is lang geleden dat ik echt baantjes gezwommen heb en na een stuk of 4 weet ik ook weer waarom. Ik ben hier niet goed in. Iedere keer valt het me toch weer tegen om met een redelijk tempo naar de overkant heen en terug te komen.
Ik hou het toch nog een tijdje vol omdat ik weet dat het zwembad al om 19.00 uur dicht gaat denk ik dat de pijn nooit lang kan duren. Uiteindelijk kom ik tot 12 wat ik niet gek vind voor een eerste keer weer. Mijn oor zit meteen weer dicht zoals altijd en ik begin al weer te vloeken.
De volgende morgen heb ik echt spijt want ik heb gewoon spierpijn van die paar baantjes van gisteren. Niet te geloeven, ik word echt een dagje ouder.
Om de pijn een beetje te verzachten ga ik vanmiddag maar naar Wijchen lopen omdat ik de auto moet ophalen om straks Niek op te halen van een kinderfeestje. Lastige constructie maar Niek is nog niet helemaal de oude dus hij blijft niet het hele feestje bij Hennes. 's Middags gaan we ook naar Oma die jarig is, vandaar. Het lopen gaat wel lekker. Ik besluit de langere route te nemen over Dukenburg met de brug en de extra kilometer. Moet toch wat afstand op de voetzolen krijgen. Het weer is perfect. De zon van de afgelopen dagen is weer wat minder en er staat een lichte bries. Ik heb mijn walkman op en luister naar een willekeurige selectie van liedjes op mijn telefoon. Ja, zo gaan die dingen tegenwoordig.
Voor de zaterdag is dat wel weer genoeg beweging. Ik ben erg blij dat ik weer zo lekker bezig ben en dat mijn knie het goed blijft doen. Morgen heb ik nog een spinning klasje staan om 9 uur in de ochtend dus ook de zondag gaat niet verloren.
Ik hou het toch nog een tijdje vol omdat ik weet dat het zwembad al om 19.00 uur dicht gaat denk ik dat de pijn nooit lang kan duren. Uiteindelijk kom ik tot 12 wat ik niet gek vind voor een eerste keer weer. Mijn oor zit meteen weer dicht zoals altijd en ik begin al weer te vloeken.
De volgende morgen heb ik echt spijt want ik heb gewoon spierpijn van die paar baantjes van gisteren. Niet te geloeven, ik word echt een dagje ouder.
Om de pijn een beetje te verzachten ga ik vanmiddag maar naar Wijchen lopen omdat ik de auto moet ophalen om straks Niek op te halen van een kinderfeestje. Lastige constructie maar Niek is nog niet helemaal de oude dus hij blijft niet het hele feestje bij Hennes. 's Middags gaan we ook naar Oma die jarig is, vandaar. Het lopen gaat wel lekker. Ik besluit de langere route te nemen over Dukenburg met de brug en de extra kilometer. Moet toch wat afstand op de voetzolen krijgen. Het weer is perfect. De zon van de afgelopen dagen is weer wat minder en er staat een lichte bries. Ik heb mijn walkman op en luister naar een willekeurige selectie van liedjes op mijn telefoon. Ja, zo gaan die dingen tegenwoordig.
Voor de zaterdag is dat wel weer genoeg beweging. Ik ben erg blij dat ik weer zo lekker bezig ben en dat mijn knie het goed blijft doen. Morgen heb ik nog een spinning klasje staan om 9 uur in de ochtend dus ook de zondag gaat niet verloren.
zondag, mei 11, 2008
Regelmaat
Het begint er weer een beetje in te komen; regelmaat. Dit weekend op vrijdag en zondag 10 km gelopen. De eerste keer heen naar Wijchen (mijn ouders wonen daar)
Het liep totaal niet, geen tempo, geen flow, weinig energie. Voelde niet goed. Moest echt mijn best doen om het binnen een uur te doen. Het is bijna tien kilometer, dus dat leek nergens op.
Toch volhouden en uiteindelijk wel binnen het uur daar. Het is nog steeds wennen dat het oude nivo er nog niet is.
Doorzetten is het enige dat mogelijk is. Mijn knie nblijft zich goed gedragen, ook wanneer ik zulke lange stukken asfalt meeneem in het parcours. Dus eigenlijk is er niets te klagen.
Zaterdag toch maar weer een uurtje spinnen ertegenaan knallen. Om 9 uur in een klasje op zaterdagmorgen heeft toch iets onwezenlijks meot ik blijven bekennen, maar het is toch te leuk om te laten schieten.
En dus gaan we ervoor. De nummers die allemaal voorbij komen kan ik niet reproduceren maar ik weet wel dat ik het hardste fiets van allemaal. Het gaat echt heerlijk en na een uur stap ik dampend van de spinning bike af. Ik waggel naar de kleedkamer en eigenlijk voordat ik weer op mijn fiets zit om naar huis te gaan ben ik van volledig kapot naar volledig hersteld. Wonderlijk...
Dan zondag, Moederdag, en de auto moet nog terug. Dus huppekee naar Wijchen om de auto terug te brengen en zelf maar weer terug te lopen. Ach ja, het leven is hard, haha.
Het lachen vergaat me wel een beetje wanneer ik vertrek. Ik heb wind tegen en aangezien ik in een bijna rechte lijn naar Nijmegen moet betkent dat dus tien kilometer kopwerk doen. Ik denk aan het uur van vrijdag en besluit dat hoedan ook ik dat moet evenaren. Met wind tegen heb ik weleens gelezen heb je al snel zo'n 10 % effectiviteits verlies, dus een tijd onder het uur vind ik wel acceptabel.
Het begint lekker en ik ben goed onderweg, alhoewel ik van de snelheid eigenlijk niet echt goed weet heb. Ik besluit er gewoon voor te gaan en op ongeveer 3/4 gooi ik de handrem los en doe er nog een versnellinkje bij. Ik 'finish' met twee viaducten en wind tegen in 56' en een beetje. In plaats van 10 % verlies boek ik bijna hetzelfde aan winst. Hoe raar kan het lopen.
Het stemt me bijzonder hoopvol om binnenkort maar weer eens een wedstrijdje uit te gaan kiezen en te kijken hoe ik er werkelijk voorsta. Ik krijg er steeds meer zin in en voel dat ik helemaal op de weg terug ben.
Het liep totaal niet, geen tempo, geen flow, weinig energie. Voelde niet goed. Moest echt mijn best doen om het binnen een uur te doen. Het is bijna tien kilometer, dus dat leek nergens op.
Toch volhouden en uiteindelijk wel binnen het uur daar. Het is nog steeds wennen dat het oude nivo er nog niet is.
Doorzetten is het enige dat mogelijk is. Mijn knie nblijft zich goed gedragen, ook wanneer ik zulke lange stukken asfalt meeneem in het parcours. Dus eigenlijk is er niets te klagen.
Zaterdag toch maar weer een uurtje spinnen ertegenaan knallen. Om 9 uur in een klasje op zaterdagmorgen heeft toch iets onwezenlijks meot ik blijven bekennen, maar het is toch te leuk om te laten schieten.
En dus gaan we ervoor. De nummers die allemaal voorbij komen kan ik niet reproduceren maar ik weet wel dat ik het hardste fiets van allemaal. Het gaat echt heerlijk en na een uur stap ik dampend van de spinning bike af. Ik waggel naar de kleedkamer en eigenlijk voordat ik weer op mijn fiets zit om naar huis te gaan ben ik van volledig kapot naar volledig hersteld. Wonderlijk...
Dan zondag, Moederdag, en de auto moet nog terug. Dus huppekee naar Wijchen om de auto terug te brengen en zelf maar weer terug te lopen. Ach ja, het leven is hard, haha.
Het lachen vergaat me wel een beetje wanneer ik vertrek. Ik heb wind tegen en aangezien ik in een bijna rechte lijn naar Nijmegen moet betkent dat dus tien kilometer kopwerk doen. Ik denk aan het uur van vrijdag en besluit dat hoedan ook ik dat moet evenaren. Met wind tegen heb ik weleens gelezen heb je al snel zo'n 10 % effectiviteits verlies, dus een tijd onder het uur vind ik wel acceptabel.
Het begint lekker en ik ben goed onderweg, alhoewel ik van de snelheid eigenlijk niet echt goed weet heb. Ik besluit er gewoon voor te gaan en op ongeveer 3/4 gooi ik de handrem los en doe er nog een versnellinkje bij. Ik 'finish' met twee viaducten en wind tegen in 56' en een beetje. In plaats van 10 % verlies boek ik bijna hetzelfde aan winst. Hoe raar kan het lopen.
Het stemt me bijzonder hoopvol om binnenkort maar weer eens een wedstrijdje uit te gaan kiezen en te kijken hoe ik er werkelijk voorsta. Ik krijg er steeds meer zin in en voel dat ik helemaal op de weg terug ben.
maandag, april 21, 2008
Gisteren in de bossen....
gelopen met Emil. Het was een heerlijke dag en we hadden afgesproken in de bossen te gaan lopen omdat een tijdje geleden Emil iets voelde 'knakken'op de wreef van zijn voet.
We zouden dus rustig aan beginnen. We hebben een schema voor de 10 km in juni opgestart. Zo kunnen we allebei weer een beetje gaan opbouwen en verder uitwerken.
In het bos komen we een route tegen die we nemen. Het schema vraagt om 30 minuten. Al snel check ik even de snelheid die we lopen. We zitten op 12 km per uur, hetgeen iets te hard is.
W
We zouden dus rustig aan beginnen. We hebben een schema voor de 10 km in juni opgestart. Zo kunnen we allebei weer een beetje gaan opbouwen en verder uitwerken.
In het bos komen we een route tegen die we nemen. Het schema vraagt om 30 minuten. Al snel check ik even de snelheid die we lopen. We zitten op 12 km per uur, hetgeen iets te hard is.
We proberen iets van tempo terug te nemen maar dat is altijd moeilijk omdat je nu eenmaal lekker loopt wat op dat moment lekker loopt.
Het tweede rondje gaat al wat beter qua tempo bewaren maar we lopen nog steeds ruim boven de tien km gemiddeld. Dat beloofd wat om bij te stellen aan het schema. We meoten maar eens kijken of het niet wat eerder kan en met een iets hogere snelheid.
W
Abonneren op:
Posts (Atom)