Tweede masterclass van de avond. ..
woensdag, maart 23, 2016
#SHC2016…Beurs van Berlage
Erg leuke discussies met startende ondernemers over de (on)mogelijkheden binnen Zorg innovatie. Verhaal van Pim Ketelaar van Vital Innovators over het opschalen van oplossingen…
Regionale beeldenuitwisseling ziekenhuizen Zuidoost-Brabant naar hoger plan – Forcare
Eindhoven, 15 maart 2016 – De vier ziekenhuizen in de regio Zuidoost-Brabant gaan online digitale medische beelden, zoals MRI-scans en röntgenfoto’s uitwisselen. Het gaat om St. Anna Zorggroep, Catharina Ziekenhuis, Elkerliek ziekenhuis en Máxima Medisch Centrum. Daarmee komt een einde aan het arbeidsintensieve proces van branden en per post opsturen van cd’s en dvd’s. De …
Source: Regionale beeldenuitwisseling ziekenhuizen Zuidoost-Brabant naar hoger plan – Forcare
Weer een leuke dag @HealthValley
eerst ontbijt bij #Reshape Innovation Center, daarna verschillende afspraken op UMC en vanavond de eerste Masterclass voor kandidaten bij #SustainableHealthCareChallenge #SHC2016
dinsdag, maart 22, 2016
Healthcare and Design: New programme launching for healthcare innovators | Madeleine Maxwell | LinkedIn
In October 2016, the first cohort of students – doctors, healthcare professionals and designers – will arrive in London to start a new Masters programme in Healthcare and Design from Imperial College
dinsdag, april 08, 2014
No One Really Cares About Your Great Idea | Design Sojourn
| This is so funny and true I am afraid. Short recap; Just Do It….. ;-) Sounds familiar doesn’t it? |
No One Really Cares About Your Great Idea | Design Sojourn |
No One Really Cares About Your Great Idea
A warm welcome to you dear reader! If you have not already, why not subscribe to The Design Sojourn Newsletter and get my latest thoughts on Strategies for Good Design conveniently delivered right to your inbox? It’s free! You can also follow me on Twitter and Facebook as well.
Thanks for visiting and please keep in touch?
I stumbled over a great Q&A over at Quora. Someone asked about what to do with their great ideas and inventions so that they won’t get cheated. I’ve decided to reproduce the question here and the answer by Jimmy Wales, founder of Wikipedia, as I often get asked the same question but in many different ways.
The question:
If I invent something which has a chance of earning billions if brought to market, what should I do to prevent others from cheating me out of what I deserve?
History is full of people who killed themselves after inventing something legen-wait for it-dary because they found out they earned much much less for it than what they actually deserved. Suppose I invent something great, what should be my plan of action to earn as much as I can and gain proper recognition for my invention.
Jimmy’s (almost legendary) answer:
Before I answer your question directly (and I promise I will) let me just offer the opinion that young entrepreneurs often think this is a real problem which faces them, when in fact the opposite problem is much much much more likely to be the case: far from other people seeing your thing as “legen-wait for it-dary” as you put it :-), no one will care about you or your idea at all.
Notice that this is more true the more paranoid you are about it. Just a few days ago I got a 3 page pitch letter from someone who simply described to me in stereotypical buzzwords how I could add synergistic brand value to their revolutionary value-add concept that would blah blah blah – 3 pages with absolutely no information whatsoever about what the hell the person wants to do.
I remember when I first had the idea for a freely licensed encyclopedia written by volunteers. I remember a feeling of urgency and panic because the idea seemed so obvious that I thought lots of people would be competing with me, so I rushed out and hired Larry Sanger to work for me as editor in chief of the project, and we launched Nupedia as quickly as possible. Nearly two years later, with the project generally unsuccessful at that point, no one else was competing with us at all. My panic about someone rushing to compete with me was not justified.
Now, to answer your question directly because, despite my view that in general this isn’t really the problem that you face, sometimes it is, and it’s worth a few words about that.
First, if your idea is the sort of thing that could be reasonably patented, then you can work to file a patent. I’m not a big believer in this for most things (particularly not software or dot-com ideas, where I find patents to be useless for protecting startups and pernicious for the industry as a whole), but if your legendary concept is a genuine scientific/engineering invention, then by all means, get a patent.
Second, and I’m stealing this line from Facebook (probably Mark Zuckerberg said it first, I don’t know): Move fast and break things. This is particularly important if there are “network externalities” in your idea, or any other kind of genuine “first mover advantage”. (Though notice: both those concepts are much much much overused.)
Just get moving and don’t look back.
Ok, so that is my direct answer, but now I want to go back and remind you of my first answer. THIS IS PROBABLY NOT THE PROBLEM THAT YOU REALLY HAVE. Far far more entrepreneurs have lost out on great opportunities because they were so paranoid about someone stealing their idea that they were unable to raise capital, unable to get started, unable to actually DO anything.
I would also like to add that ideas are cheap, it’s the execution that counts. The world is filled with great ideas, many of which are similar. It’s what you do with it that really matters. So go DO something today, no matter how small!
Via: Quora
Love this post? Subscribe to The Design Sojourn Newsletter, for free, and get the latest content delivered right to your inbox with our 110% NO-SPAM Policy!
You can also follow me on Twitter and Facebook as well.
Related Posts You Might Find Interesting:
| Evernote helpt u om alles te onthouden en moeiteloos te organiseren. Download Evernote. |
from WordPress http://ift.tt/1eg0WuM
via IFTTT
zondag, april 06, 2014
5 Gewoontes van Productiviteit App Super Gebruikers
5 Gewoontes van Productiviteit App Super Gebruikers
Image Credit: theyec.org
Productiviteit apps zijn populaire smartphone downloads. Van Evernote en Wunderlist tot Any.do , deze programma’s zullen je to-do lijst organiseren, stroomlijnen je schema en helpen je meer gedaan te krijgen. Maar ze werken niet voor je wanneer je ze niet gebruikt.
Omer Perchik, CEO of Any.do, vroeg zich af waarom sommigen van zijn 7 miljoen gebruikers meer succesvol waren dan anderen wanneer het aankwam op het gebruik van de app. Na bestudering van het gebruik vind hij dat supers users – de mensen die consequent meer gedaan kregen – de volgende vijf gewoontes deelden:
1. ZIj reviewen hun taken iedere morgen.
In plaats van iedere dag beginnen met hetgeen zich aan je openbaart is de best practice om de app te openen en te kijken wat je plan voor de dag gaat worden.
“Productieve mensen plannen vooruit,” zegt Perchik. “Wanneer je een plan hebt, voel je je in control en creer je een momentum om dingen gedaan te krijgen.”
Of je nu een productiviteit app, een geschreven lijst of een bestand op je computer gebruikt, begin je dag met het reviewen van je taken en plan de dag.
2. Zij alloceren taken over een tijdlijn.
Een lange lijst met taken zonder deadline is moeilijk om te volbrengen en creëert stress. In plaats daarvan schedulen productieve mensen langs een tijdlijn van vandaag, morgen en soms/ooit/misschien. Door een volledig spectrum van tijd te gebruiken om taken te alloceren, ongeacht hoeveel of hoe weinig dat er zijn is een geode voorspeller van succesvol zijn, zegt Perchik.
“Het is niet alleen realistisch zijn over hetgeen je gedaan kan krijgen, maar ook jezelf een mentaal veiligheidsnet geven,”aldus Perchik.
3. Ze breken taken in kleinere stukken.
In plaats van grotere taken op hun lijst te plaatsen, zetten productieve mensen twee of drie subtaken op een lijst die onderdeel zijn van een groter geheel. Bijvoorbeeld, in plaats van op te schrijven “Maak klant presentatie af”, kun je beter noteren ‘Onderzoek prijzen, “Schrijf voorstel” , ” Creeer presentatie’. Dit maakt het makkelijker om door de lijst van taken heen te komen.
“Productieve mensen voelen zich comfortabel bij zekerheid op de korte termijn en onzekerheid op de langere termijn wanneer het gaat over Taak management.
4. Ze creeren een “Ooit/ Wellicht in de Toekomst” lijstje.
De meeste ondernemers hebben korte termijn en lange termijn doelen die ze willen bereiken. IN plaats van al deze gedachten op een takenlijst te plaatsen kun je gebruik maken van een ‘Ooit/Misschien” lijstje waarmee je aangeeft dat je dat ooit wel wil gaan doen, maar op dit moment nog niet meteen weet hoe je het moet of kan inplannen.
Het gebruiken van een dergelijke lijst zorgt ervoor dat je de zaken niet vergeet, maar dat ze wellicht na een tijdje een andere prioriteit kunnen krijgen en naar boven op de lijst kunnen bewegen.
5. Ze herplannen niet, maar ze gooien weg.
Het continue opnieuw inplannen van een taak kan op een gegeven moment behoorlijk tegen gaan staan. Productieve mensen vallen niet in de val. Iedere keer opnieuw inplannen van dezelfde taak beteken niet dat de kans stijgt dat je het uiteindelijk wel gaat doen. Waarschijnlijker is dat de taak niet goed omschreven staat waardoor je niet precies weet wat je ermee wilt doen. Probeer de taak te omschrijven met een actieve taal die duidelijk maakt hoe je vooruit kan komen.
| Evernote helpt u om alles te onthouden en moeiteloos te organiseren. Download Evernote. |
from WordPress http://ift.tt/1hQSHnS
via IFTTT
donderdag, december 05, 2013
Service Design by Doing
Het blog van Cor Noltee dat ik al een tijdje volg heet Design Thinking by Doing. Ik heb er al eerder over geschreven of melding van gemaakt in mijn Twitter stroom. Gisteren kreeg ik zelf de kans om daarmee aan de slag te gaan, Vandaar dat ik zijn titel maar even geleend heb. Hij vindt dat vast niet erg.
Gisteren waren er op REshape center ongeveer 30 leden van DesignersDNA op bezoek. Thema van de dag was ideeën en ervaringen uit te wisselen over het gebruiken van Service Design Thinking binnen verschillende, al dan niet in silo’s opererende, organisaties.
Na een aantal introducerende presentaties waren we ‘s middags ook zelf aan de beurt om praktisch aan de slag te gaan met Patient Journey Mapping. Door het vertellen van een verhaal over ervaringen van een patiënt worden er in verschillende banen (swimming lanes) de momenten vastgelegd over wat er tijdens die ‘reis’ gebeurt. Wat het voor mij zo interessant maakte was de praktische invulling van een methodiek en het low -tech , high touch gehalte van de gebruikte oplossing.
Iedereen is weleens een patiënt geweest of heeft van dichtbij meegemaakt wat daar precies gebeurt. Aan de hand van die input kan je met een klein team relatief snel ideeën genereren hoe het anders en mogelijk ook beter kan.
from WordPress http://victorhaze.wordpress.com/2013/12/05/service-design-by-doing/
via IFTTT
vrijdag, november 22, 2013
Vanmorgen vroeg opgestaan…Design Thinking by Doing…
en de hele dag ontvouwde zich weer op een curieuze wijze. Het is prettig om dit ritme aan te houden en te merken dat sommige dingen echt kunnen veranderen. Dat was gisteren. Vandaag begon de dag om 5.55 uur.
Ik las een tijdje geleden dat je kunt proberen 1 ding te veranderen. Wanneer je die verandering 30 dagen volhoudt is het tijd voor de volgende. Dan zondig ik al een tijdje tegen mijn eigen regel. Ik sta vroeg op. En lees een blog over Design Thinking. Je vindt dat blog en meer inspiratie hier.
| Verstuurd vanuit Evernote |
from WordPress http://victorhaze.wordpress.com/2013/11/21/vanmorgen-vroeg-opgestaan-design-thinking-by-doing/
via IFTTT
Service Design principe 5: Holistisch
Uit de basis van #Service #Design #Thinking is dit het vijfde principe. Op de vraag "Wat is Service Design?" Het is holistisch.
Hou het grote plaatje in de gaten.
Services zijn weliswaar immaterieel maar ze worden in een materiële wereld geconsumeerd. En klanten consumeren met al hun zintuigen.
Het is dus belangrijk al aan al deze factoren aandacht te besteden, maar een pure holistische werkwijze is natuurlijk een utopie. Het is immers niet mogelijk alle afzonderlijke aspecten van een service in ogenschouw te nemen.
Op individueel niveau moet de focus liggen op de omgeving waar de service plaats vindt. Wanneer er sprake is van een aantal services die sequentieel geboden worden is het zaak om de focus te hebben op verschillende ‘customer journeys’ die mogelijk zijn. Er dienen altijd een aantal alternatieve raakpunten en manieren te zijn. Sequenties veranderen en moeten verschillende keren vanuit verschillende perspectieven opnieuw bekeken worden. Dit verhoogt de kans op een goede ervaring voor de klant.
Om het samen te vatten; service design thinking ondersteunt de samenwerking van verschillende disciplines die toewerken naar het doel van corporate succes door verhogen van de klant ervaring, medewerker tevredenheid en integratie van hoogwaardige technologische processen die de corporate doelen najagen.
Dit is voorlopig even de laatste blog over Service Design Thinking. Ik wil eerst meer theorie internaliseren voordat ik verder schrijf. Het wordt anders teveel een vertaal oefening en dat kan niet echt de bedoeling zijn. Tenzij ik vertaler wil worden…ook een optie….
| Verstuurd vanuit Evernote |
from WordPress http://victorhaze.wordpress.com/2013/11/21/service-design-principe-5-holistisch/
via IFTTT
Service Design eigenschap 4: “Evidencing”
Met de vierde eigenschap van Service Design raken we opnieuw het fenomeen dat sommige Engelse woorden nauwelijks te vertalen zijn…Wat is nu een mooi nederlands woord voor ‘Evidencing’ ? Bewijzend? Bewijsmateriaal? Getuigenis? Bewijsstuk? Wat ermee wordt bedoeld is, als ik het goed lees, om de service die je verleend te voorzien van iets tastbaars. Je geeft de gebruiker als het ware een bewijs van het feit dat de service gebruikt is. Dat leidt tot een rijkere gebruikerservaring en meer klant loyaliteit.
Ik vraag me af of dat voor alle ‘industrieën’ werkt. Klant loyaliteit in een ziekenhuis betekent immers dat je chronisch ziek bent? Nee, in een ziekenhuis gaat het natuurlijk om het feit dat door het gebruik je ervaart dat je goed geholpen bent. Dat je juist bejegend wordt. Service Evidencing kan er dan voor zorgen dat je later opnieuw terug denkt aan de serviceverlener met een positief gevoel en mogelijk zelf als klant terug keert of beter nog, de service aanbeveelt bij een ander.
Veel services gebeuren natuurlijk vaak op de achtergrond. Ze zijn speciaal ontworpen om niet op te vallen. Uitleg bij ‘onzichtbare’ serviceverlening kan begrip en empathie opleveren. In de vorm van rekeningen, correspondentie, email, brochures, bewegwijzering souvenirs en andere producten wordt een tastbaar component toegevoegd aan een immateriële ervaring.
Je moet er wel voor zorgen dat tastbaar maken van services niet doorschiet zoals in het geval van junk email. Dat is een voorbeeld waarbij er teveel tastbaar ‘bewijs’ komt van de service. Het moet ontworpen zijn in overeenstemming met het inherente verhaal van de service en zijn sequentie in raakpunten. Wanneer het een beter begrip oplevert van het werk achter de schermen is het goed ontworpen en kan het tastbaar maken resulteren in verhoogde klant waardering van de service ervaring.
| Verstuurd vanuit Evernote |
from WordPress http://victorhaze.wordpress.com/2013/11/18/service-design-eigenschap-4-evidencing/
via IFTTT
Nieuwe commando’s voor Google Now
http://trendblog.net/list-of-google-now-voice-commands-infographic/
from WordPress http://victorhaze.wordpress.com/2013/11/17/nieuwe-commandos-voor-google-now/
via IFTTT
vrijdag, november 15, 2013
Service Design eigenschap 3; het is sequentieel
| De derde eigenschap van Service Design praat over het wezen van services in sequentie verleend en de organisatie daaromheen…. |
Service Design eigenschap 3; het is sequentieel |
sequentieel
bijv.naamw.Uitspraak: [sekwɛn(t)ˈʃel] na elkaar volgend Voorbeeld: `sequentiële nummering van afritten`Synoniem: opeenvolgend …
Gevonden op http://www.woorden.org/woord/sequentieel
sequentieel
heeft betrekking op het na elkaar plaatsvinden van gebeurtenissen, zodat zij elkaar nauwelijks of niet overlappen
Gevonden op http://www.woorden-boek.nl/woord/sequentieel
Het Engelse woord voor de derde eigenschap van Service Design in ‘sequencing’. Ik kan daar eigenlijk geen goede vertaling van vinden anders dan te kijken naar ‘sequence’ hetgeen ‘volgorde’ , ‘reeks’ of ‘opeenvolging’ betekent. De eigenschap dat SD ‘sequencing’ is moet dan misschien maar vertaald worden met opeenvolgend, sequentieel, het in sequentie, in een reeks gebruiken van services.
Services zijn dynamische processen die gedurende een bepaalde tijd plaatsvinden. Het ritme van die serviceverlening is belangrijk aangezien die de stemming van de klant beïnvloed. Wanneer dingen te langzaam gaan vervelen we ons wellicht, wanneer ze te snel gaan raken we gestrest. Bij de check-in van een vliegveld moet het een beetje sneller gaan. Bij de security check juist niet.
Wat zorgt nu voor een prettige service ervaring? Met andere woorden; hoe kunnen we het ritme van de service verlening gunstig beïnvloeden? Services zijn in essentie een aantal statische plaatjes achter elkaar. Net als in een film maken meerdere plaatjes een film die zich afspeelt. Dat is voor een service niet anders. SDT gebruikt deze analogie om een service proces in meerdere enkele touchpoints af te breken. Dit maakt gezamenlijk het service proces. Daarbij volgt ieder service proces een drie stap transitie van pre-service, naar de actuele service en de post-service periode. Eerst komt men in contact met de service, dan wordt de service daadwerkelijk gebruikt door de klant en tenslotte de periode na de service.
Iedere superieure service heeft als een goede film een goed verhaal. De sequentie van de service momenten moet goed op elkaar afgestemd zijn om een plezierig ritme te bereiken. Hierdoor wordt de klant meegenomen in het verhaal. Het gebruiken van de verschillende service momenten is niet alleen goed geregeld aan de voorkant, maar ook op de achtergrond zijn er verschillende momenten dat de activiteiten de serviceverlening moeten ondersteunen. Om dit alles in goede banen te leiden is er voldoende oefening nodig. Net als de acteurs in een film of toneelstuk wordt de uitvoering van de service pas perfect wanneer er voldoende gerepeteerd is.
Service Designers moeten dus de services prototypen en iteratief testen op de impact die ze hebben op de klanten.
| Verstuurd vanuit Evernote |
from WordPress http://victorhaze.wordpress.com/2013/11/15/service-design-eigenschap-3-het-is-sequentieel/
via IFTTT
Tim Brown over Design Denken… of twee handigheidjes vanuit Evernote
Dat is nog eens handig wanneer je je blog schrijft vanuit Evernote…daar zit natuurlijk een berg aan interessante informatie die je wellicht eerder nog niet had kunnen bekijken. Evernote is namelijk ook extreem geschikt om als archief te dienen voor al die artikelen die je in de loop van de dag tegen komt tijdens internetgebruik, maar waar je soms niet meteen iets mee kunt of wilt. Met een simpele druk op de knop zit het dan in Evernote. Zeker de nieuwe functionaliteit in Evernote webclipper maakt het heel gemakkelijk.
Maar daar wilde ik helemaal niet over schrijven eigenlijk. Terwijl ik namelijk dit blog start en zoek op het label "Service Design" in Evernote krijg ik alle notities die ik ooit daarmee getagd heb.
Dat is al handig maar eigenlijk is het mooie dat er vanzelf een onderwerp naar boven kwam. Ik zie namelijk een artikel over Service Design verschijnen van HBR. Ik open de pdf en zie tot mijn verbazing dat dat artikel al uit 2008 stamt.
Daarop bedacht ik me; ik ga dat lezen en in dit blog beschrijven.
(En nu vraag je je misschien af; hoe komen die leuke pijltjes en clipart in het blog; dat doe ik met Jing en Skitch, ook van Evernote).
Het artikel is van Tim Brown, CEO van Ideo. Veel van zijn gedachten over Design Thinking vind je op dit blog.
Maar nu naar het artikel uit 2008.
Tim Brown begint zijn betoog met een vergelijking naar Thomas Edison. De uitvinder van de gloeilamp. Maar hij ontwierp niet alleen de gloeilamp maar een hele industrie daarom heen. Edison begreep namelijk dat de lamp niet meer was dan een doorgeef luik van een systeem van electrische krachtcentrales en electriciteitskabels om de energie te transporteren. Dus ontwierp hij die ook.
De genialiteit van Edison lag dus in zijn mogelijkheid om te zien hoe mensen zijn uitvinding zouden willen gebruiken en wat daarvoor nodig zou zijn ontwierp hij in dat proces mee.
De aanpak van Edison is een vroeg voorbeeld van wat we nu ‘design thinking’ zijn gaan noemen.; "een methode die het volledige spectrum van innovatie activiteiten doordrenkt met een mens gerichte design ethos." Brown bedoelt daarmee dat innovatie gevoed wordt door het diepe begrip middels direct observatie van wat mensen willen en nodig hebben in hun leven. En wat ze prettig vinden of niet aan de manier waarop bepaalde producten gemaakt zijn, verpakt, vermarkt, verkocht en ondersteund worden.
Edison creerde ook de team gebaseerd aanpak voor innovatie. Niet meer de enkeling , geniaal op zolderkamertje, maar door een iteratief proces experimenten uit laten voeren waarbij iedere keer iets nieuws geleerd werd bij elke iteratie.
Innovatie is hard werken en Edison maakte er een beroep van waarin kunst, vakmanschap, wetenschap, ondernemersgeest en een slim begrip van klant en markt gecombineerd werd.
Design Denken is een lineaire afstammeling van die traditie volgens Brown, waarbij de ontwerper’s sensitiviteit en methodes gebruikt worden om de behoeften van de mensen te matchen met datgene dat technisch haalbaar is en wat middels een levensvatbare business strategie omgezet kan worden klantwaarde en markt mogelijkheden.
| Verstuurd vanuit Evernote |
from WordPress http://victorhaze.wordpress.com/2013/11/13/tim-brown-over-design-denken-of-twee-handigheidjes-vanuit-evernote/
via IFTTT
Een blog schrijven vanuit Evernote
| Hoe kun je een blog schrijven en automatisch versturen vanuit Evernote… |
Een blog schrijven vanuit Evernote |
Al heel wat jaren gebruik ik Evernote als digitaal archief. Je kunt er makkelijk allerlei verschillende documenten in opslaan en terug vinden. Het werkt op alle verschillende platformen van Android, WIndows, mobiel als ook op het web. Daarnaast zijn er ook toepassingen die Evernote aanpassen aan de GTD workflow of als blogging instrument. Het is een van de weinige cloud applicaties waar ik de betaalde Premium versie van genomen heb. En van die investering heb ik nog nooit ook maar een seconde spijt gehad. Je krijgt meer opslag capaciteit, meer dataverkeer in de maand, geen reclames meer en je hebt toegang tot support desk voor je vragen.
Ik ben dan ook steeds aan het zoeken naar nieuwe manieren om Evernote te gebruiken. Een mooi overzicht van alle nieuwe functies in versie 5 vind je hier in de blog van Jason Frasca. Of een handig overzicht van alle keyboard shortcuts in Evernote. Jason heeft een hele categorie van functionaliteiten uit Evernote op zijn blog staan. Een handige verzameling van weetjes.
Nu schrijf ik dit blog als een notitie in Evernote en door dit bericht zodadelijk te mailen naar het speciale adres op mijn wordpress site wordt het als blog gepubliceerd. Als alles goed werkt ook als G+ post automatisch. Kan haast niet wachten om te zien of het werkt zoals ik bedacht had.
| Verstuurd vanuit Evernote |
from WordPress http://victorhaze.wordpress.com/2013/11/11/een-blog-schrijven-vanuit-evernote/
via IFTTT
vrijdag, november 08, 2013
Service Design eigenschap 2; Het is in co-creatie
De tweede eigenschap of principe dat in Service Design geldt is het principe van co-creatie. Door de klant centraal te stellen in het ontwerp proces van services ga je van de mogelijkheid uit dat er meer dan een groep van klanten is en dat iedere groep mogelijk zijn eigen wensen, eisen en verwachtingen heeft.
In het ontdekken van wat de service propositie precies is moet je de klant betrekken, maar ook de andere stakeholders. Het gaat niet alleen om het verkennen maar ook om het definiëren van de service propositie.
Nu we besloten hebben om gebruik te maken van een gemeenschappelijke taal van onze klanten, moeten we ook iets verzinnen hoe we de service kunnen ontwerpen of verbeteren met alle betrokkenen. We zullen creatief moeten zijn. Daarbij is het van belang de ideeën die iedereen heeft te laten vloeien uit iemand's hoofd en uit te durven spreken.
Daarvoor is het nodig dat er een omgeving gecreëerd wordt waarbij dat ook mogelijk wordt. Bij het REshape center zie je dat het bestaande gebouw (een oud OK complex) met simpele middelen geschikt gemaakt is om in grotere of kleinere groepen te werken aan de verschillende ideeën of de uitwerking daarvan. Er zijn ruimtes waar gepresenteerd kan worden. Er is een ruimte waar in alle rust gepraat kan worden in een luie stoel.
TISDT omschrijft het als volgt; "Service Designers creëren bewust een omgeving die faciliteert in het genereren en evalueren van ideeën binnen een heterogene stakeholder groep." Er is een grote varieteit aan methoden en tooling die dat mogelijk maakt. Het daadwerkelijk inzichtelijk maken vanuit verschillende gebruikersperspectieven. Daarvan gebruik maken bij het creëren van services en het ontwikkelen, prototypen en testen van deze service concepten is co-creatief. Het faciliteren daarvan in de verschillende groepen belanghebbenden is een wezenlijk onderdeel van Design Denken en fundamenteel in Service Ontwerp.
Klanten krijgen in dat co-creatie proces de kans om waarde toe te voegen aan de service. Dit gebeurt in partnership met de leverancier van die service. Hoe eerder dit gebeurt in het proces hoe groter de kans dat de uiteindelijke uitkomst voldoet aan de verwachting van de uiteindelijke afnemer. Dat heeft weer tot gevolg dat het waarschijnlijker wordt dat deze klant loyaal blijft en kiest voor een lange termijn verhouding.
Kleine aanpassingen
Zojuist nog eens even kritisch naar de verschillende omschrijvingen op mijn blog gekeken en hier en daar een kleine aanpassing gedaan.
Kleine aanpassingen met soms grote gevolgen. Gisteren zat ik bijvoorbeeld te werken aan een presentatie die ik volgende week moet houden voor een grote groep mensen. Iets dat ik niet elke dag doe en wat dus een beetje buiten mijn comfort zone ligt.
Uiteindelijk kreeg ik door een vraag te durven stellen meer input dan me lief was en ging ik in een paar zinnen heel anders tegen mijn onderwerp aankijken en veranderingen aanbrengen. Vervolgens mijn hele presentatie omgegooid naar een verhaal dat meer op beelden dan op tekst gestoeld is.
#durftevragen......
Dank je wel , Sander Datema
dinsdag, november 05, 2013
Service Design; het volgende hoofdstuk
Na vorige week begonnen te zijn aan wat lijkt een serie te worden over Service Design is het zaak nu verder door te pakken en het volgende hoofdstuk toe te voegen.
In mijn vorige post haalde ik vijf principes aan van Service Design. Het gaat om de volgende eigenschappen;
1. Gebruiker georiënteerd
Services moeten ervaren worden door de ogen van de klant ( of de patiënt in mijn organisatie)
2. Co-creatief
Alle belanghebbenden moeten in het service design proces betrokken worden.
3. Sequentieel
De service moet gevisualiseerd worden als een aaneenschakeling van aan elkaar gerelateerde acties.
4. Bewijsvoering
Niet tastbare services zullen gevisualiseerd moeten worden in termen van fysieke artefacten.
5. Holistisch
De gehele omgeving van de service zal in ogenschouw genomen moeten worden.
Laten we eens inzoomen op de eerste eigenschap van SDT. Services moeten gebruiker georiënteerd zijn. Waarom is dat belangrijk? Services worden gecreëerd door de maker en de gebruiker. Op dat moment dan en daar wordt het product gemaakt en dient het ook geconsumeerd te worden door de gebruiker. Je kan een service namelijk niet bewaren. De service is extreem aan bederf onderhevig. Je kan het eigenlijk maar een keer goed doen. Daarna is de kans weg. Dat gegeven heeft zo zijn impact.
In het boek TISDT wordt het op pagina 36 mooi omschreven;
Het is het inherente intentie van een service of aan de klant wens tegemoet te komen en als resultaat daarvan vaak gebruikt te worden en van harte aanbevolen. Dat is vaak niet het geval.
Hoe moet het dan wel kun je je afvragen?
Uitgangspunt is voorbij te komen aan de pure statistiek van de gebruiker. Statistische beschrijvingen van klanten zijn belangrijk, maar echt begrip van gewoontes, cultuur en motivatie van gebruikers is belangrijk. De klant moet in het centrum van het service ontwerp proces staan. Omdat mogelijk te maken moet de ontwerper methoden en technieken gebruiken die hem in staat stellen meer in de gebruiker z'n huid te kruipen. Door de verschillende behoeften en gedachten van de klant is begrip en ontleding daarvan het startpunt van Service Design Thinking.
Voorname voorwaarde daarbij is dat er eenzelfde taal gesproken kan worden door de verschillende deelnemers die immers allemaal hun individuele achtergrond en ervaringen met zich meebrengen.
Doordat iedereen vanuit een gebruikers georiënteerd standpunt praat is een gezamenlijke taal onder handbereik; de taal van de gebruiker van de service.
In mijn vorige post haalde ik vijf principes aan van Service Design. Het gaat om de volgende eigenschappen;
1. Gebruiker georiënteerd
Services moeten ervaren worden door de ogen van de klant ( of de patiënt in mijn organisatie)
2. Co-creatief
Alle belanghebbenden moeten in het service design proces betrokken worden.
3. Sequentieel
De service moet gevisualiseerd worden als een aaneenschakeling van aan elkaar gerelateerde acties.
4. Bewijsvoering
Niet tastbare services zullen gevisualiseerd moeten worden in termen van fysieke artefacten.
5. Holistisch
De gehele omgeving van de service zal in ogenschouw genomen moeten worden.
Laten we eens inzoomen op de eerste eigenschap van SDT. Services moeten gebruiker georiënteerd zijn. Waarom is dat belangrijk? Services worden gecreëerd door de maker en de gebruiker. Op dat moment dan en daar wordt het product gemaakt en dient het ook geconsumeerd te worden door de gebruiker. Je kan een service namelijk niet bewaren. De service is extreem aan bederf onderhevig. Je kan het eigenlijk maar een keer goed doen. Daarna is de kans weg. Dat gegeven heeft zo zijn impact.
In het boek TISDT wordt het op pagina 36 mooi omschreven;
Het is het inherente intentie van een service of aan de klant wens tegemoet te komen en als resultaat daarvan vaak gebruikt te worden en van harte aanbevolen. Dat is vaak niet het geval.
Hoe moet het dan wel kun je je afvragen?
Uitgangspunt is voorbij te komen aan de pure statistiek van de gebruiker. Statistische beschrijvingen van klanten zijn belangrijk, maar echt begrip van gewoontes, cultuur en motivatie van gebruikers is belangrijk. De klant moet in het centrum van het service ontwerp proces staan. Omdat mogelijk te maken moet de ontwerper methoden en technieken gebruiken die hem in staat stellen meer in de gebruiker z'n huid te kruipen. Door de verschillende behoeften en gedachten van de klant is begrip en ontleding daarvan het startpunt van Service Design Thinking.
Voorname voorwaarde daarbij is dat er eenzelfde taal gesproken kan worden door de verschillende deelnemers die immers allemaal hun individuele achtergrond en ervaringen met zich meebrengen.
Doordat iedereen vanuit een gebruikers georiënteerd standpunt praat is een gezamenlijke taal onder handbereik; de taal van de gebruiker van de service.
vrijdag, november 01, 2013
5 eigenschappen van Service Design
In het eerste deel van het boek This Is Service Design Thinking gaat het over een aantal eigenschappen van SDT. Aangezien het boek in het engels geschreven is maak ik meteen maar van de gelegenheid gebruikt enige Engelse termen om te zetten naar het Nederlands. (Daar waar het past en niet al te gekke vertalingen oplevert natuurlijk.)
Service Design Denken heeft 5 principes.
1. Gebruiker georiënteerd
Services moeten ervaren worden door de ogen van de klant ( of de patiënt in mijn organisatie)
2. Co-creatief
Alle belanghebbenden moeten in het service design proces betrokken worden.
3. Sequentieel
De service moet gevisualiseerd worden als een aaneenschakeling van aan elkaar gerelateerde acties.
4. Bewijsvoering
Niet tastbare services zullen gevisualiseerd moeten worden in termen van fysieke artefacten.
5. Holistisch
De gehele omgeving van de service zal in ogenschouw genomen moeten worden.
Er is in het boek de aanname dat er geen geaccepteerde definitie is van Service Design. Daarom geeft men de kaders van de manier van denken die nodig is om de services te ontwerpen.
In een poging enige kadering aan te geven worden een aantal definities gebruikt om aan te geven dat het bij Service Design gaat om interdisciplinaire aanpak. Omdat deze aanpak verschillende methoden en tooling van verschillende disciplines combineert is het een nieuwe manier van denken ten opzichte van op zich staande academische discipline.
Dat maakt het wellicht wel flexibeler in zijn toepassing maar ik ben toch ook van mening dat er voor bepaalde problemen ook een keuze gemaakt moet worden in de oplossingsrichting. Het mooie van Service Design is daarmee misschien wel dat er meerdere mogelijkheden zijn om uit te kiezen en dat je in die zin meer gebruik kan maken van de specifieke omstandigheden. Dat betekent dat je een hele 'bag of tricks' tot je beschikking kan hebben waar je steeds uit put om een keuze te maken in de manier waarop je het probleem oplost.
Uit een college van Verandermanagement kan ik me de 'bijbel' van de Veranderkundige herinneren; "Leren Veranderen' van de Caluwé en Vermaak. Is daar de premisse ook niet dat je om een goede veranderkundige te zijn met 100 brillen naar een probleem moet kunnen kijken alvorens je een keuze maakt van de manier waarop je het probleem aan gaat pakken. Daarmee komt alles in feite op het zelfde neer.
Het maakt namelijk volgens mij niet zoveel uit welke manier je gebruikt om het probleem aan te pakken....als je er maar voor kiest het probleem aan te willen pakken. Daarmee is de eerste stap gezet en de rest kan daarna volgen.
Het mooie van veranderen is dat het nooit ophoudt en dat je altijd kan kiezen om de beste oplossingsmethode te gebruiken. Het probleem zit hem volgens mij erin dat je consequent de gekozen richting moet kunnen volhouden.
Heb jij ook meegemaakt dat er keuzes gemaakt leken te worden en zaken daarna toch een andere wending nemen? Is dat dan omdat men de oplossingsrichting niet vasthoudt of omdat het probleem al zolang speelt dat het door de werkelijkheid wordt ingehaald? Benieuwd naar je ervaringen en mening.
Service Design Denken heeft 5 principes.
1. Gebruiker georiënteerd
Services moeten ervaren worden door de ogen van de klant ( of de patiënt in mijn organisatie)
2. Co-creatief
Alle belanghebbenden moeten in het service design proces betrokken worden.
3. Sequentieel
De service moet gevisualiseerd worden als een aaneenschakeling van aan elkaar gerelateerde acties.
4. Bewijsvoering
Niet tastbare services zullen gevisualiseerd moeten worden in termen van fysieke artefacten.
5. Holistisch
De gehele omgeving van de service zal in ogenschouw genomen moeten worden.
Er is in het boek de aanname dat er geen geaccepteerde definitie is van Service Design. Daarom geeft men de kaders van de manier van denken die nodig is om de services te ontwerpen.
In een poging enige kadering aan te geven worden een aantal definities gebruikt om aan te geven dat het bij Service Design gaat om interdisciplinaire aanpak. Omdat deze aanpak verschillende methoden en tooling van verschillende disciplines combineert is het een nieuwe manier van denken ten opzichte van op zich staande academische discipline.
Dat maakt het wellicht wel flexibeler in zijn toepassing maar ik ben toch ook van mening dat er voor bepaalde problemen ook een keuze gemaakt moet worden in de oplossingsrichting. Het mooie van Service Design is daarmee misschien wel dat er meerdere mogelijkheden zijn om uit te kiezen en dat je in die zin meer gebruik kan maken van de specifieke omstandigheden. Dat betekent dat je een hele 'bag of tricks' tot je beschikking kan hebben waar je steeds uit put om een keuze te maken in de manier waarop je het probleem oplost.
Uit een college van Verandermanagement kan ik me de 'bijbel' van de Veranderkundige herinneren; "Leren Veranderen' van de Caluwé en Vermaak. Is daar de premisse ook niet dat je om een goede veranderkundige te zijn met 100 brillen naar een probleem moet kunnen kijken alvorens je een keuze maakt van de manier waarop je het probleem aan gaat pakken. Daarmee komt alles in feite op het zelfde neer.
Het maakt namelijk volgens mij niet zoveel uit welke manier je gebruikt om het probleem aan te pakken....als je er maar voor kiest het probleem aan te willen pakken. Daarmee is de eerste stap gezet en de rest kan daarna volgen.
Het mooie van veranderen is dat het nooit ophoudt en dat je altijd kan kiezen om de beste oplossingsmethode te gebruiken. Het probleem zit hem volgens mij erin dat je consequent de gekozen richting moet kunnen volhouden.
Heb jij ook meegemaakt dat er keuzes gemaakt leken te worden en zaken daarna toch een andere wending nemen? Is dat dan omdat men de oplossingsrichting niet vasthoudt of omdat het probleem al zolang speelt dat het door de werkelijkheid wordt ingehaald? Benieuwd naar je ervaringen en mening.
donderdag, oktober 31, 2013
Service Design
Om een aantal zaken op een rijtje te zetten ben ik weer eens gaan lezen in het boek over Service Design uit 2010 alweer. Destijds had ik regelmatig contact met Arne van Oosterom die vanuit SDT ook keek naar de mogelijkheden van Service Design in de zorg. Voorbeelden daarvan legde hij vast op de website www.caretodesign.com
Wanneer je tien mensen zou vragen wat service design is, krijg je elf antwoorden terug op zijn minst.
Binnen mijn huidige project aan het Radboud REshape Innovation center zijn we met het team veel bezig om nieuwe functionaliteiten uit te proberen. Daarbij komt vaak kijken hoe we zaken in processen en procedures willen laten volgen.
Het maakt het allemaal niet makkelijker om een manier te vinden waarop we als groep over het zelfde onderwerp in dezelfde taal kunnen communiceren. Wanneer we in eerste instantie kunnen werken vanuit een gemeenschappelijke taal zal dat de communicatie ten goede komen. Klinkt logisch natuurlijk.
Wat ik wil doen is de theorie van het boek in kleinere stukken hier op het blog plaatsen. Dat schept de mogelijkheid voor mij erover na te denken en voor de anderen van het team om erop te reageren.
Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat lopen.
Nu ik het boek weer ter hand neem wil ik al lezend verschillende inzichten hier gaan delen. Ter discussie maar ook om voor mijzelf een aantal principes opnieuw te verwoorden en onder de aandacht te brengen. Ik denk dat ik daar zelf iets aan heb in mijn werk, maar dat het ook kan helpen in het team waarvan ik onderdeel uitmaak.
Wanneer je tien mensen zou vragen wat service design is, krijg je elf antwoorden terug op zijn minst.
Binnen mijn huidige project aan het Radboud REshape Innovation center zijn we met het team veel bezig om nieuwe functionaliteiten uit te proberen. Daarbij komt vaak kijken hoe we zaken in processen en procedures willen laten volgen.
Het maakt het allemaal niet makkelijker om een manier te vinden waarop we als groep over het zelfde onderwerp in dezelfde taal kunnen communiceren. Wanneer we in eerste instantie kunnen werken vanuit een gemeenschappelijke taal zal dat de communicatie ten goede komen. Klinkt logisch natuurlijk.
Wat ik wil doen is de theorie van het boek in kleinere stukken hier op het blog plaatsen. Dat schept de mogelijkheid voor mij erover na te denken en voor de anderen van het team om erop te reageren.
Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat lopen.
Het wordt dus een soort blog experiment.
| Sent from Evernote |
maandag, oktober 28, 2013
Flexibilisering van arbeid...of bedoel ik toch iets anders?
Flexibiliteit
Op maandag werk ik op twee verschillende locaties. Als eerste begin ik 's morgens op de Sint Maartenskliniek. 's Middags werk ik op het REshape center van Radboud UMC. Een combinatie die ik al langere tijd voor ogen had als ideaal, qua afwisseling in omgeving, taken, collega's. En hoewel ik dacht dat jaren Getting Things Done, Het Nieuwe Werken, en andere manieren van Time Management mij wel klaargestoomd hadden voor een dergelijke combi, merk ik, dat, ook voor mij, hier en daar wat inventiviteit gevraagd wordt. Ik merk dat ik sinds deze constructie wel steeds meer in staat ben los te laten waar ik werk en de verschillende activiteiten los kan zien van de plaats waar ik op dat moment ben. Privé en zakelijk lopen nog meer in elkaar over en de twee verschillende werkkringen hebben een positieve invloed op elkaar.
Bijvoorbeeld had ik vanmorgen helemaal geen afspraken op de Maartenskliniek, maar moest ik wel een email schrijven waar ik mijn aandacht bij moest houden. Ik zou kunnen zeggen; misschien beter om thuis te werken en daar het schrijven in volle rust en aandacht te voltooien. Toch was het op de plek zijn voordelig om de mail te kunnen schrijven. Een aantal collega's waren in huis en de inhoud van de mail kon hier en daar nog aangepast worden door snelle collegiale toetsing. Flexibiliteit nodig nul, resultaat goed.
's Middags moest ik aanwezig zijn op Radboud. Door de weeralarm fase heen op de fiets was ik te laat voor een afspraak om te praten over de volgende fase van een project. Buiten adem en met een broodje in de hand stormde (sorry...) ik de vergaderruimte binnen. Mijn vraag of ik nog een bijdrage kon leveren werd ontkennend beantwoord. De meeting was al bijna afgerond. Flexibiliteit nodig? Ja, vooral van het team dat er al zat. En van mij om de extra tijd anders in te kunnen zetten. Resultaat okee. Daarna volgden de ontwikkelingen elkaar snel op, want in het open kantoorpand was er op dat moment even een probleem met netwerkcapaciteit. Ik probeerde op drie verschillende machines in te loggen en toen dat zonder resultaat bleef, bedacht ik me dat er dan maar een oplossing overbleef en dat was zo snel mogelijk vanuit huis gaan werken. Flexibiliteit nodig? Jazeker, want ik had me ingesteld op die locatie en een aantal specifieke zaken om te regelen.
Door snel te af te stemmen met een aantal collega's was dat verder geen probleem, waarna ik eenmaal thuis via een andere route ingelogd geen connectivity probleem meer had en mijn werk deed vanaf de plek en op een tijdstip dat ik 's morgens bij vertrek nog niet had kunnen bedenken.
Is zo'n dag dan toch produktief? Ja, dat vind ik wel. Mijn werkzaamheden worden via een andere route toch volbracht, met andere middelen en op een andere manier, maar het resultaat is in wezen hetzelfde als hetgeen ik gisteren of daarvoor voor ogen had. De manier waarop vraagt flexibiliteit van mij en mijn omgeving, maar wanneer daar duidelijk afspraken over te maken zijn en de techniek het toelaat is het resultaat hetzelfde of misschien wel beter.
Ik vind het interessant om te ervaren dat die mogelijkheden er zijn en dat de beperkingen eigenlijk alleen in je eigen hoofd zitten.
maandag, september 30, 2013
Focus, focus, focus.
Sinds 4 maanden werk ik bij REshape center van Radboud UMC. Nu het eerste stof is neergedwarreld wil ik in dit blog verder ingaan op de zaken die mij opvallen en waar ik tegen aan loop.
Sinds mijn laatste blog naar aanleiding van een bericht van Mike Elgan ben ik verder gaan nadenken over de verschillende onderdelen van product ontwikkeling die ik de komende tijd zou willen onderzoeken. Dat blog van Mike Elgan gaat over de technische mogelijkheden om alles altijd te kunnen opnemen en terugkijken en of luisteren.
Op dat moment waren we in REshape ook net bezig met onderzoeken naar de mogelijkheden van Google Glass in toepassing binnen de zorg. De foto's van mij met Google Glass op mijn neus zijn van experimenten om postoperatieve verslagen rechtstreeks in Evernote te kunnen plaatsen. Evernote is zoals je misschien weet een van mijn lievelingsapplicaties.
Maar terug naar mijn onderwerp van dit blog. Focus. Nu ik een tijdje bezig ben in mijn nieuwe rol is er een aantal zaken die me opvallen. Waar ik tegen aan loop in mijn rol van Product Manager zijn de volgende:
1) Er is nu een constante druk vanuit de operationele zaken die geregeld moeten worden. Dat betekent dat ik me bezig houdt met regel dingen die ik eigenlijk beter zou moeten kunnen delegeren. Er is genoeg kennis en kunde om mij heen, maar de organisatie om het team heen heeft nog niet het mandaat om juist die operationele zaken te kunnen afstoten.
- Regel dus ook in innovatieprojecten de overdracht naar de operatie in goed onderling overleg.
2) De operationele zaken moeten wel gedaan worden. Het is niet zo dat er in een project team alleen maar mensen kunnen zitten die zich bezig houden met de grote lijn. De zaken waar we allemaal over willen dagdromen. Van het kaliber; "Mooi als dat zou lukken." Want dat gaat alleen maar gebeuren wanneer een van de leden van het team zijn eigen stappen zet om vooruit te komen.
-Regel dus dat de rollen binnen het innovatietraject duidelijk omschreven en toegewezen zijn zodat een goede balans bestaat tussen de denkers en de doeners.
3) Binnen een innovatie traject wordt je enorm geconfronteerd met je eigen comfortzone. Bijna dagelijks wordt ik uitgedaagd om daar overheen te stappen en iets nieuws uit te proberen. Daar moet je van houden en als het dan lukt is de waardering en pay-off wel groter dan normaal. Wanneer je gevraagd wordt deel te nemen aan een innovatie traject moet je dus bedenken of je het leuk vindt dat er nieuwe competenties van je worden aangesproken of uitgeprobeerd. Dat maakt het voor mij tot nu erg leuk enerverend en bevredigend om in dit proces bezig te zijn.
4) Ook innovatie is gebaat bij een goed onderbouwd plan. Langzamerhand geven we binnen het team handen en voeten aan de processen en procedures die we zelf 'uitgevonden' hebben. Wat doen we met nieuwe klanten? Wat doen we met nieuwe contracten? Misschien weet je in een innovatief traject niet altijd precies waar je uitkomt en wat de 'producten' zijn die je gaat opleveren. Maar op het moment dat je dat wel weet moet je ervoor zorgen dat je dat kleine stukje van de bekende werkelijkheid vastgelegd en beschreven hebt. Dat zorgt ervoor dat je niet steeds opnieuw terug hoeft naar eerdere beslissingen.
Nu weer verder met de operationele uitdagingen en de perspectieven die lonken aan de horizon....Een voor een verder uitbouwen van het product. Dat betekent focus aanbrengen in de initiatieven die we als klein team kunnen opstarten en deze ook goed communiceren naar de klanten die met de vraag bij ons komen.
Maar dat is gewoon goed verwachtingsmanagement....Ook best lastig soms.
Sinds mijn laatste blog naar aanleiding van een bericht van Mike Elgan ben ik verder gaan nadenken over de verschillende onderdelen van product ontwikkeling die ik de komende tijd zou willen onderzoeken. Dat blog van Mike Elgan gaat over de technische mogelijkheden om alles altijd te kunnen opnemen en terugkijken en of luisteren.
Op dat moment waren we in REshape ook net bezig met onderzoeken naar de mogelijkheden van Google Glass in toepassing binnen de zorg. De foto's van mij met Google Glass op mijn neus zijn van experimenten om postoperatieve verslagen rechtstreeks in Evernote te kunnen plaatsen. Evernote is zoals je misschien weet een van mijn lievelingsapplicaties.
Maar terug naar mijn onderwerp van dit blog. Focus. Nu ik een tijdje bezig ben in mijn nieuwe rol is er een aantal zaken die me opvallen. Waar ik tegen aan loop in mijn rol van Product Manager zijn de volgende:
1) Er is nu een constante druk vanuit de operationele zaken die geregeld moeten worden. Dat betekent dat ik me bezig houdt met regel dingen die ik eigenlijk beter zou moeten kunnen delegeren. Er is genoeg kennis en kunde om mij heen, maar de organisatie om het team heen heeft nog niet het mandaat om juist die operationele zaken te kunnen afstoten.
- Regel dus ook in innovatieprojecten de overdracht naar de operatie in goed onderling overleg.
2) De operationele zaken moeten wel gedaan worden. Het is niet zo dat er in een project team alleen maar mensen kunnen zitten die zich bezig houden met de grote lijn. De zaken waar we allemaal over willen dagdromen. Van het kaliber; "Mooi als dat zou lukken." Want dat gaat alleen maar gebeuren wanneer een van de leden van het team zijn eigen stappen zet om vooruit te komen.
-Regel dus dat de rollen binnen het innovatietraject duidelijk omschreven en toegewezen zijn zodat een goede balans bestaat tussen de denkers en de doeners.
3) Binnen een innovatie traject wordt je enorm geconfronteerd met je eigen comfortzone. Bijna dagelijks wordt ik uitgedaagd om daar overheen te stappen en iets nieuws uit te proberen. Daar moet je van houden en als het dan lukt is de waardering en pay-off wel groter dan normaal. Wanneer je gevraagd wordt deel te nemen aan een innovatie traject moet je dus bedenken of je het leuk vindt dat er nieuwe competenties van je worden aangesproken of uitgeprobeerd. Dat maakt het voor mij tot nu erg leuk enerverend en bevredigend om in dit proces bezig te zijn.
4) Ook innovatie is gebaat bij een goed onderbouwd plan. Langzamerhand geven we binnen het team handen en voeten aan de processen en procedures die we zelf 'uitgevonden' hebben. Wat doen we met nieuwe klanten? Wat doen we met nieuwe contracten? Misschien weet je in een innovatief traject niet altijd precies waar je uitkomt en wat de 'producten' zijn die je gaat opleveren. Maar op het moment dat je dat wel weet moet je ervoor zorgen dat je dat kleine stukje van de bekende werkelijkheid vastgelegd en beschreven hebt. Dat zorgt ervoor dat je niet steeds opnieuw terug hoeft naar eerdere beslissingen.
Nu weer verder met de operationele uitdagingen en de perspectieven die lonken aan de horizon....Een voor een verder uitbouwen van het product. Dat betekent focus aanbrengen in de initiatieven die we als klein team kunnen opstarten en deze ook goed communiceren naar de klanten die met de vraag bij ons komen.
Maar dat is gewoon goed verwachtingsmanagement....Ook best lastig soms.
zondag, september 01, 2013
Product development
Gisteren zat ik met vrienden bij te praten over wat er zo al de laatste tijd gebeurd was, persoonlijk en professioneel.
Al pratende merkte ik dat zelf steeds enthousiaster werd over het project waar ik op dit moment deel van uit maak. Alsof ik terwijl ik erover aan het vertellen was steeds nieuwe aspecten ontdekte waar ik eerder nog niet over had gedacht. En nu zou ik willen dat ik een apparaatje had gehad waarmee ik al die goede invallen op dat moment had kunnen registreren.
Terwijl ik gisteren aan het vertellen was over het inzetten van nieuwe technologie binnen de gezondheidszorg maakte ik een uitstapje naar een blog wat ik eerder las over het continue monitoren van gesprekken of gebeurtenissen om je heen. Meer informatie over die producten vind je in deze blog van Mike Elgan.
Vanuit het Reshape center van het UMCN wordt door Lucien Engelen ook al een bijdrage geleverd aan de Quantified Self discussie en het verzamelen van gezondheidsdata door mensen zelf. De vraag was of dat dan ook daadwerkelijk bijdraagt aan het beter worden van de patiënt.
Daar is het misschien ook nog te vroeg voor om te kunnen bewijzen. Maar meer data uit het verleden geeft mijns inziens wel inzicht in gedrag en meetwaarden die een arts kan interpreteren op het moment dat een patient zich bij hem meldt met bepaalde klachten. De uitdaging is natuurlijk dat deze data veilig en alleen toegankelijk is en blijft voor de behandeld arts en zijn patiënt.
Daarmee is dan ook niet gezegd dat deze ontwikkelingen meteen zaligmakend zijn en we er met groot plezier en enthousiasme achteraan moeten hollen. Kritisch (blijven) kijken naar toepassingen en voor toegevoegde waarde voor arts en patiënt lijkt me een goede insteek.
Al pratende merkte ik dat zelf steeds enthousiaster werd over het project waar ik op dit moment deel van uit maak. Alsof ik terwijl ik erover aan het vertellen was steeds nieuwe aspecten ontdekte waar ik eerder nog niet over had gedacht. En nu zou ik willen dat ik een apparaatje had gehad waarmee ik al die goede invallen op dat moment had kunnen registreren.
Terwijl ik gisteren aan het vertellen was over het inzetten van nieuwe technologie binnen de gezondheidszorg maakte ik een uitstapje naar een blog wat ik eerder las over het continue monitoren van gesprekken of gebeurtenissen om je heen. Meer informatie over die producten vind je in deze blog van Mike Elgan.
Vanuit het Reshape center van het UMCN wordt door Lucien Engelen ook al een bijdrage geleverd aan de Quantified Self discussie en het verzamelen van gezondheidsdata door mensen zelf. De vraag was of dat dan ook daadwerkelijk bijdraagt aan het beter worden van de patiënt.
Daar is het misschien ook nog te vroeg voor om te kunnen bewijzen. Maar meer data uit het verleden geeft mijns inziens wel inzicht in gedrag en meetwaarden die een arts kan interpreteren op het moment dat een patient zich bij hem meldt met bepaalde klachten. De uitdaging is natuurlijk dat deze data veilig en alleen toegankelijk is en blijft voor de behandeld arts en zijn patiënt.
Daarmee is dan ook niet gezegd dat deze ontwikkelingen meteen zaligmakend zijn en we er met groot plezier en enthousiasme achteraan moeten hollen. Kritisch (blijven) kijken naar toepassingen en voor toegevoegde waarde voor arts en patiënt lijkt me een goede insteek.
vrijdag, mei 10, 2013
donderdag, mei 02, 2013
3 Simple Steps to Eliminate File-Sharing Problems
3 Simple Steps to Eliminate File-Sharing Problems
Blog on some simple rules that you can set with your team or colleagues on how to use file sharing as a productivity tool.
Blog on some simple rules that you can set with your team or colleagues on how to use file sharing as a productivity tool.
woensdag, mei 01, 2013
Still a Google Reader active?
How is this possible? I thought that service was going to be dismantled as of April 30th? It's still active in my Google+
Abonneren op:
Posts (Atom)